ایران زمین

دیدنیها وزیباییهای ایران . همه جای ایران زیباست ، دوام زیبایی درحفظ ونگهداریست. نه درتخریب دستکاری

ایران زمین

دیدنیها وزیباییهای ایران . همه جای ایران زیباست ، دوام زیبایی درحفظ ونگهداریست. نه درتخریب دستکاری

اینچه برون؛ امید به آینده درخشان و توسعه

کد خبر: 82116559 (5389118) | تاریخ خبر: 29/03/1395 | ساعت: 11:57|

 اینچه برون؛ امید به آینده درخشان و توسعه

گنبدکاووس - ایرنا - اینچه برون منطقه ای مرزی و بیابانی در حوزه شهرستان گنبدکاووس که تا سالیانی نه چندان دور در گذشته بویی از توسعه نبرده بود، با طرح ها و برنامه هایی که در دولت تدبیر و امید برای آن ریخته شده، امیدوار به آینده ای درخشان برای توسعه و شکوفایی اقتصادی است.

اینچه برون مرکز بخش مرزی و محروم داشلی برون شهرستان گنبدکاووس است و روستاهای این بخش که عمدتا در امتداد رودخانه اترک و نوار مرزی ایران و ترکمنستان پراکنده اند، به رغم استقرار گمرک در افزون بر دو دهه گذشته در آن و ایجاد بازراچه مرزی که بخشی از مردم این منطقه مرزی و محروم را به کسب وکار مشغول کرده است، در سایه کم توجهی هایی که در ادوار گذشته به این منطقه شده است، هنوز هم ازمناطق بسیار محروم و کمتر توسعه یافته کشور و گلستان به شمار می رود.
منطقه مرزی داشلی ‌برون شهرستان گنبدکاووس که با 3800 کیلومتر مربع وسعت (معادل یک ششم وسعت گلستان)، بزرگترین بخش این استان است، براساس سرشماری نفوس و مسکن سال 1390، پنج هزار و 269 خانوار با 21 هزارو 916 نفر جمعیت دارد که در یک نقطه شهری به نام اینچه برون و 38 روستا و نقطه جمعیتی سکونت دارند و حدود 80 کیلومتر از مرکز شهرستان گنبدکاوس فاصله دارد.
منطقه داشلی برون با مردمانی از جنس سخت کوشی و مهمان نوازی که شهره قوم ترکمن است، از دیرباز، زیر آفتاب سوزان و اراضی کم بازده خشک، بیابانی و نیمه بیابانی با بارش کمتر از 200 میلی متر در سال، به حرفه کشاورزی و دامپروری مشغول هستند.
بارش های اندک دراین خطه از ایران اسلامی که درسال های اخیر روند نزولی به خود گرفته و پدیده خشکسالی را برای این مردم این دیار به همراه آورده، بتدریج زمینه ساز بیکاری و مهاجرت مردم را از این نواحی فراهم کرده است.
اگرچه راه اندازی گمرک اینچه برون در 24 سال قبل و راه اندازی بازارچه مرزی حدود یک دهه قبل بخشی از مردم و جوانان این خطه از ایران اسلامی را به سمت تجارت چمدانی با کشور همسایه (ترکمنستان) هدایت نمود اما بازار کسب و کار دراین منطقه از رونق خوبی برخوردار نبود.
با این حال طی چند سال اخیر و با روی کار آمدن دولت یازدهم، تصویب برخی طرح های مهم زیرساختی و اقتصادی برای این منطقه، روح امید را برای توسعه و آینده ای روشن در دل مردم این دیار زنده کرد.

*** گمرگ اینچه برون:
گمرک اینچه برون در مرز ایران و ترکمنستان و دربخش داشلی برون شهرستان گنبدکاووس واقع است که گاهی به آن مرز پُل هم گفته می شود و یک نقطه مهم اتصال و آمد و شد مرزی بین ایران و ترکمنستان است که در سال 1371 فعال شد و با استقرار گمرک و برقرار شدن ارتباط زمینی با کشورهای آسیای میانه تا حدودی رونق تجاری به خود گرفت.
اینچه برون هم اینک تنها گمرک زمینی و ریلی گلستان است که در فاصله 80 کیلومتری شمال مرکز شهرستان 360 هزار نفری گنبدکاووس قرار دارد.
گمرگ اینچه برون همچنین به عنوان دروازه ورود به کشورهای آسیای مرکزی و در ادامه به کشور چین و سایر کشورهای شرق آسیا مطرح است که مجموعه این کشورها، فرصت مناسبی را برای توسعه تجارت با آنان از طریق این نقطه مرزی فراهم کرده است.
از حدود یک دهه گذشته تاکنون چهار طرح بزرگ و زیربنایی برای توسعه گمرگ اینچه برون پیش بینی شد که تصویب و اجرای کامل آنها نقش مهمی درتوسعه اقتصادی منطقه و ایجاد اشتغال برای جوانان خواهد داشت.

*** طرح های زیربنایی گمرگ و منطقه اینچه برون:

الف) منطقه ویژه اقتصادی اترک:
این طرح مهم اقتصادی در فروردین 1388 ازسوی مجلس شورای اسلامی با مساحتی بین یک تا دو هزار هکتار در منطقه شمال استان گلستان موسوم به منطقه اترک به تصویب رسید و حتی برخی زیرساخت های آن درمرحله نخست به مساحت 250 هکتار اجرایی شد اما به دلائل نامشخص ادامه کار رها شد که به گفته کارشناسان با رها شدن این طرح مهم زیربنایی چندین هزار فرصت شغلی از دست رفت.
گفته می شود برای عملیات اجرایی، قطعه بندی اراضی و ایجاد برخی زیرساخت ها دراین منطقه اقتصادی تاکنون 80 میلیارد ریال هزینه شده است.
به گفته رحمن محمدزاده مدیرعامل قبلی شرکت شهرک های صنعتی استان گلستان در صورتی که این طرح اقتصادی اجرایی و واحدهای صنعتی مختلف درآن راه اندازی شود برای حدود 10 هزار نفر ایجاد شغل می شود ضمن اینکه قطعات این منطقه ویژه اقتصادی نیز آماده واگذاری به سرمایه گذاران است.

ب) راه آهن ترانزیتی ایران - ترکمنستان - قزاقستان:
این طرح مهم زیرساختی در منطقه گمرگ اینچه برون که بخشی از عملیات اجرایی آن در دولت قبل آغاز اما تکمیل و بهره برداری از آن در 12 آذر ماه 1393 با حضور روسای جمهوری سه کشور انجام شد، نقش مهمی در ترانزیت کالا بین سه کشور برعهده دارد.
طول این خط آهن که عنوان کریدور شرقی دریای خزر را به خود گرفته، حدود 908 کیلومتر است که 120 کیلومتر آن در قزاقستان، 700 کیلومتر در ترکمنستان و 88 کیلومتر در ایران احداث شده است، این خط ریلی کشورهای CIS و جنوب شرقی آسیا را به اروپا و نیز به خلیج فارس متصل می‌ کند.
ظرفیت حمل بار و ترانزیت کالا از این خط ریلی در افق 1414 حدود 36 میلیون تن بار درسال پیش بینی شده است که درمرحله نخست (کوتاه مدت) حدود سه میلون تن، درمرحله دوم (میان مدت) به 10 میلیون تن و مرحله سوم (بلند مدت افق 1414) به 36 میلیون تن خواهد رسید.
مدیرکل راه آهن شمالشرق 2 استان گلستان، درخصوص آخرین اقدامات انجام شده درحوزه راه آهن اینچه برون (ایران - ترکمنستان - قزاقستان) به خبرنگار ایرنا گفت: براساس تفاهم نامه انجام شده بین مدیرعامل راه آهن جمهوری اسلامی با استاندار گلستان مقدار 1250 هکتار از اراضی اینچه برون به راه آهن در دو مرحله واگذار می گردد.
محمدرضا قربانی افزود: در مرحله اول مقدار 426 هکتار برای بخش حاکمیتی و 308 هکتار برای بخش سرمایه گذاری و درمرحله دوم 516 هکتار برای احداث پایانه نفتی و کانتینر یارد در نظر گرفته شده است.
وی گفت: راه آهن جمهوری اسلامی دربخش تاسیسات حاکمیتی، نسبت به احداث خطوط ایستگاهی، خطوط دپوی لوکوموتیو، بازدید واگن، تعویض بوژی، خطوط نرمال و عریض، خطوط شانتینگ یارد درمجموع 146 کیلومتر خط آهن احداث می کند.
قربانی اضافه کرد: دربخش سرمایه گذاری نیز راه آهن جمهوری اسلامی با آماده نمودن زیرساخت ها و احداث 180 کیلومتر خط عریض و نرمال، بسترهای لازم را برای ورود سرمایه گذاران و شرکت های داخلی و خارجی جهت احداث انبارهای عمومی، سیلو، پایانه نفتی و پایانه کانتینری فراهم کرده است.
وی، به کوتاه تر بودن مسیر راه آهن شرقی دریای خرز (ایران - ترکمنستان - قزاقستان) به طول 400 کیلومتر اشاره کرد و یادآور شد: این ویژگی علاوه بر کاهش هزینه های حمل و نقل، زودتر از دیگر مسیرها، بار کشورهای آسیای میانه و چین را به اروپا می رساند.
مدیرکل راه آهن شمالشرق 2 همچنین اظهار داشت: با توجه به برنامه ریزی های انجام شده، تعداد واگن تعویض بوژی شده در افق 1414 در منطقه اینچه برون به 575 دستگاه واگن در روز می رسد که جهت انجام عملیات، نیاز به احداث 10 خط تعویض بوژی و تعداد 11 هزار دستگاه بوژی می باشد.
قربانی گفت: براساس پیش بینی های انجام شده درافق 1414، میزان 36 میلیون تن بار از این خط آهن به صورت ترانزیت، واردات و صادرات کالا صورت می گیرد که برای ایجاد و تکمیل زیرساخت های مناسب و برقی کردن خطوط، قراردادی با شرکت RZD روسیه به مبلغ 1،2 میلیارد یورو منعقد شده است.
مدیرکل راه آهن شمال شرق 2 همچنین از آمادگی همکاری و سرمایه گذاری شرکت های روسی در تامین واگن یخچال دار برای صادرات محصول های زراعی و ایجاد بندرخشک اینچه برون با استان گلستان خبر داد.
قربانی گفت: در نشستی که مسئولان این اداره کل با هیاتی از روسیه در گرگان داشتند، هیات روسی آمادگی خود را برای مشارکت در سرمایه گذاری و تامین واگن یخچال دار برای صادرات محصول های زراعی و مواد غذایی استان گلستان از پایانه ریلی اینچه برون به روسیه و کشورهای آسیای میانه اعلام کرد.
وی با اشاره به عبور کریدور ریلی ایران - ترکمنستان - قزاقستان از این استان، افزود: پایانه مرزی اینچه برون و خطوط راه آهن شمال شرق 2 از مهمترین بخش های شبکه ریلی کشور به شمار می رود که از لحاظ مسافت نسبت به کریدورهای موجود در کشور برای حمل و نقل و انتقال بار به کشورهای شمالی و CIS، روسیه و حتی آب های آزاد و کشورهای اروپایی کوتاه تر و ارزان تر است.
قربانی اضافه کرد: آغاز عملیات اجرایی بندرخشک اینچه برون در ماه گذشته، بستر لازم و مناسب برای سرمایه گذاران، تجار و بازرگانان و شرکت های تجاری فراهم کرده است و آنان می توانند با استفاده از مزیت های مثبت خطوط ریلی این حوزه، کالا و محصول خود را با هزینه کم، امنیت و حجم بالا از هر نقطه کشور به ویژه از جنوب و بندرعباس به کشورهای شمالی صادر و حمل کنند.

ج) منطقه آزاد تجاری اینچه برون:
این طرح که در جریان سفر استانی رئیس جمهوری و هیات دولت یازدهم در آذرماه 93 به استان گلستان به تصویب رسید که درصورت تصویب نهایی درمجلس شورای اسلامی، زمینه ساز تحولات بزرگ اقتصادی و ایجاد اشتغال درمنطقه می شود، اما با وجود تصویب این طرح در مناطق آزاد و هیات دولت، در مجلس شورای اسلامی هنوز رای نیاورده است.
قرار است، پیگیری های لازم برای طرح مجدد منطقه آزاد تجاری اینچه برون در مجلس دهم و تصویب نهایی آن صورت گیرد که درصورت تصویب در مجلس و اجرایی شدن آن تحولی بزرگ در حوزه توسعه اقتصادی استان گلستان ایجاد می کند.
اهمیت اجرایی شدن منطقه آزاد تجاری اینچه برون و دو شهرک صنعتی پیش بینی شده در آن یعنی شهرک 'پترو پالایش و متالورژی' و نیز احداث کارخانه بزرگ تولید فولاد و واحد GPT (تبدیل گاز به پلی تیلن) به اندازه ای است که بیشتر مدیران ارشد استان گلستان از جمله حسینقلی قوانلو، رئیس سازمان صنعت، معدن و تجارت استان معتقد است، با اجرایی شدن آن حداقل 10 سال عقب ماندگی های صنعتی و اقتصادی گلستان جبران می شود.

د) بندرخشک اینچه برون:
عملیات اجرایی این طرح مهم اقتصادی که از مصوبات سفر آذرماه 93 رئیس جمهوری و هیات دولت به استان گلستان و در پی بهره برداری از راه آهن ترانزیتی ایران، ترکمنستان، قزاقستان کلید خورد، اردیبهشت امسال و درجریان سفر محمدباقر نوبخت معاون رییس جمهوری و رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور آغاز شد.
بندر خشک در اینچه برون درمساحت 350 هکتار و با افق ذخیره و جابجایی 36 میلیون تن بار پیش بینی شده که می تواند تحولی بزرگ در توسعه اقتصادی منطقه و استان گلستان و نیز زمینه اشتغالزایی چند هزار نفر از جوانان این مرز و بوم را ایجاد کند.
برای ایجاد زیرساخت های بندرخشک در اینچه برون دولت دو هزار و 500 میلیارد ریال اعتبار پیش بینی کرده است که درمرحله نخست با اختصاص 360 میلیارد ریال به این طرح موافقت شده است.
بندرخشک، به منطقه ای اطلاق می شود که حداقل به دو شبکه حمل و نقل بویژه راه آهن دسترسی داشته و نیز در نزدیکی مناطق مرزی و گمرکی و مراکز تجمع کالای آن واقع شده باشد.
بهبود نظام حمل و نقل کشور با تکیه برحمل زمینی کالا در فواصل طولانی توسط راه آهن و فواصل کوتاه توسط کامیون، کاهش قیمت تمام شده کالا، تسهیل عملیات گمرکی و استفاده از مرز به عنوان نقطه عبور، تسهیل تجارت آزاد به منظور ایجاد ارزش افزوده و تنظیم اقتصادی بازار از جمله مزایای بندرخشک است.
آب و هوای خشک منطقه اینچه برون و امکان نگهداری کالاها بدون نگرانی در آن، وجود زمین های گسترده، کم بازده و ارزان در این منطقه برای ساخت انبارها، سیلوها و احداث مراکز دپوی بار از دیگر ویژگی های مهم اینچه برون برای احداث بندر خشک است که در صورت راه اندازی نهایی این منطقه به بزرگترین هاب انبارهای منطقه شمالشرق کشور برای توزیع کالاهای بازرگانان و واردات مواد اولیه مورد نیاز واحدهای تولیدی و نیز مجتمع های صنعتی منطقه آزاد تجاری و صنعتی اینچه برون تبدیل می شود.
به گفته مدیرکل راه آهن شمالشرق 2، عبور کالاهای ترانزیت، واردات کالا با واگن های کشورهای CIS، صادرات کالاها و محصولات به کشورهای CIS، ایجاد انبارهای سرپوشیده، سیلوهای غلات جهت فعالیت تخلیه، بارگیری، انبارداری و بازاریابی، ساخت مخازن نفتی برای بارگیری و تخلیه مواد نفتی با ظرفیت 200 میلیون لیتر، فعالیت تعویض بوژی و عملیات مبادله قطارها بین ایستگاه اینچه برون ایران و آق یایلا ترکمنستان از مهمترین کارکردهای بندرخشک اینچه برون است.
قربانی تصریح کرد: به یقین بندرخشک اینچه برون یکی از مهمترین عوامل تحول اقتصادی و فرصت مناسب برای سرمایه گذاری و توسعه تجارت استان گلستان و کشور است و خطوط مربوط به انبارهای عمومی و غلات، ایجاد سیلوها و انبارهایی در داخل آن با بهره گیری از سرمایه گذاری داخلی و خارجی عملیاتی خواهد شد.
مدیر کل گمرکات استان گلستان نیز با اشاره به طرح های فوق معتقد است: اجرایی شدن این طرح ها نقش بسیار مهم و تاثیرگذار در گردش کالایی (ترانزیت کالا، صادرات و واردات)از گمرک اینچه برون خواهد داشت.
علی اکبر شامانی گفت: از زمانی که راه آهن اینچه برون - ترکمنستان - قزاقستان مورد بهره برداری قرار گرفت، بطور میانگین روزانه 50 واگن از دو کشور فوق وارد اینچه برون می شود.
وی افزود: بطور میانگین حجم مبادلات تجاری صادرات از گمرگ اینچه برون درسال حدود 300 میلیون دلار است که به عنوان مثال درسال 94 درمجموع حدود 260 میلیون دلار صادرات و حدود 35 میلیون دلار واردات داشته ایم.
شامانی اضافه کرد: بدون تردید با تکمیل زیرساخت های پیش بینی شده برای منطقه اینچه برون، حجم مبادلات و ترانزیت کالا از کمرگ اینچه برون چندین برابر خواهد شد.
معاون استاندار گلستان و فرماندار ویژه گنبدکاووس نیز معتقد است: دولت تدبیر و امید برای توسعه گلستان توجه ویژه ای به ایجاد زیرساخت ها دارد که عمده این زیر ساخت ها، برای منطقه مرزی شمال این شهرستان یعنی اینچه برون و گمرگ آن پیش بینی شده است.
محمد حمیدی با بیان اینکه بخش قابل توجهی از اقتصاد خانواده های بخش مرزی داشلی برون این شهرستان برپایه کشاورزی و دامداری استوار است، گفت: در سال های اخیر، خشکسالی و کمبود منابع آبی مشکلات اقتصادی و اجتماعی را برای مردم این منطقه ایجاد کرده است.
وی افزود: بهره برداری از راه آهن اینچه برون - ترکمنستان - قزاقستان در ترانزیت کالاها و تصویب بندرخشک و پایانه صادرات و واردات غلات در اینچه برون کمک زیادی به ایجاد اشتغال و درآمد پایدار برای مردم منطقه با ایجاد هزاران شغل درحوزه خدمات می کند.
حمیدی، ایجاد امنیت در منطقه و جلوگیری از مهاجرت مرزنشینان را از دیگر مزایای ایجاد این زیرساخت ها در اینچه برون برشمرد و اضافه کرد: علاوه بر این مزایا، وجود خط ریلی ایران - ترکمنستان - قزاقسستان و تکمیل بندرخشک، ارزش افزوده حداقل دو برابری ناشی از ترانزیت کالا از این محور را برای اقتصاد استان گلستان و کشور به همراه خواهد آورد.
بدون تردید تکمیل کامل طرح های زیرساختی که در بالا به آن اشاره شد، علاوه بر شتاب بخشیدن به توسعه منطقه ای، می تواند فرصت های مناسبی را نیز برای توسعه مناسبات سیاسی، سرمایه گذاری، توسعه صنعت گردشگری و ایجاد هزاران فرصت شغلی برای استان گلستان فراهم کند.
شهرستان مرزی گنبدکاووس با 360 هزار نفر جمعیت درشرق استان گلستان واقع است.
3039/ 1860

انتهای پیام /*

منبع : خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران ایرنا

بیابانی شدن در کمین گلستان

کد خبر: 82113459 (5387562) | تاریخ خبر: 26/03/1395 | ساعت: 12:18|

 

به بهانه روز جهانی بیابان زدایی

بیابانی شدن در کمین گلستان

گرگان – ایرنا – استان شمالی گلستان که به منطقه ای سرسبز مشهور است، در سال های اخیر با به صدا درآمدن زنگ خشکسالی و بلند شدن ریزگردهای مناطق مرزی و صحراهای کشور همسایه با پدیده خزنده بیابانی شدن اراضی در برخی مناطق روبرو شده است.

به گزارش ایرنا گلستان با افزون بر 21هزار کیلومتر مربع وسعت واقع در شمال کشور دارای تنوع اقلیمی از نیمه مرطوب و معتدل تا نیمه خشک و خشک است، میانگین بارندگی مناطق مختلف آن نیز از 150 تا 850 میلیمتر متغیر بوده و عرصه های منابع طبیعی آن را کوهستان های مرتفع، دشت های هموار، مناطق پست و شوره زار و نیز دریا تشکیل می دهد و این درحالی است که هم اینک مناطقی از آن بویژه در شمال استان در معرض خطر بیابانی شدن قرار دارند.
تا قبل از تهدید بیابانی شدن منابع طبیعی استان گلستان طبق گزارش منابع طبیعی و آبخیزداری گلستان بیش از 26 هکتار بیابان در این استان وجود داشت، ولی مسوولان این اداره کل از سال قبل به طور رسمی زنگ تهدید بیابانی شدن منابع طبیعی استان به ویژه در شمال آن را مطرح کردند.
تهدید جدی بیابانی شدن بخشی از اراضی گلستان را مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان در آبان ماه سال 94 در مصاحبه ای با خبرگزاری جمهوری اسلامی بیان کرد و از معرفی بخشی از این خطه شمالی ایران توسط سازمان جنگل ها و مراتع کشور به عنوان منطقه در معرض بیابانی شدن خبر داد.
ابوطالب قزلسفلو با ابراز نگرانی از خطر بیابانی شدن عرصه های منابع طبیعی استان ،افزود: اراضی در معرض بیابانی شدن بیشتر در شمال گلستان و در حوزه شهرستان های گنبدکاووس، مراوه تپه، گُمیشان، آق قلا و آزادشهر قرار دارد و سطح آن حدود460 هزار هکتار است.
به گفته وی هم اینک بیش از 106 هزار هکتار اززمین های زراعی و 345هزار هکتار از عرصه های منابع طبیعی استان در خطر بیابانی شدن قرار دارد.
کارشناسان علت اصلی قرار گرفتن بخشی از اراضی زراعی و منابع طبیعی گلستان در معرض پدیده بیابانی شدن را نداشتن شرایط خوب بارندگی در شمال و شرق استان، از بین رفتن پوشش گیاهی، فقر مراتع، هجوم ملخ ها به مراتع، قطع درختان، مجاورت استان با صحرای 'قره قوم' ترکمنستان بیان می کنند.
کارشناسان حفاظت محیط زیست و منابع طبیعی در گلستان برای مقابله با این پدیده توصیه می کنند که باید ازعوامل شاخص و موثر در این خصوص مانند بوته کنی، چرای مفرط دام، تبدیل مراتع به دیم زار، معدن کاوی، جاده سازی، توسعه شهر و روستا بدون مطالعه های لازم و حفر چاه های غیرمجاز به شدت ممانعت به عمل آید.
با این وجود، برای بیابان زدایی از اراضی در معرض تهدید در استان گلستان لازم است بیش از گذشته حمایت جدی مسوولان ارشد استانی از دستگاه های مرتبط در انجام طرح مطالعه نحوه مقابله با اراضی در معرض بیابانی شدن استان و شتاب درعملیاتی شدن اجرای طرح های مقابله در بازه های زمانی کوتاه، میان مدت و بلندمدت انجام گیرد تا با زیان های سنگین آن در سال های آتی مقابله شود.
استان گلستان دارای یک میلیون و 400 هزار هکتار اراضی ملی، 452 هزار هکتار جنگل، 862هزار هکتار مرتع، 20 هزار هکتار اراضی ساحلی، 62 هزار هکتار اراضی مستحدث و اراضی موات است.
بیابانی شدن اراضی پدیده ای طبیعی و آسیب رسان است ولی برای کشورهای کم آب، خشک و نیمه خشک زنگ خطری است که باید زودتر جدی گرفته شود.
به دلیل اهمیت موضوع، 17ژوئن (28خرداد) به عنوان روز جهانی بیابان زدایی در جهان نام گذاری شده است و این بهترین فرصت برای یادآوری به مسوولان و جامعه گلستان و تلاش در مقابله با پدیده بیابان زایی می باشد.
روز جهانی بیابان زدایی برای نخستین بار در سال 1997 میلادی نامگذاری شد در حالی که ایران در سال 1996 میلادی ( سال تاسیس کنوانسیون ) به کنوانسیون جهانی مقابله با بیابان زایی پیوسته است.
امسال برنامه های روز جهانی مقابله با بیابان زایی باشعار حفاظت از زمین، احیاءاراضی و مشارکت مردم برگزار می شود.
همچنین باید گفت که مجموعه کارهایی که درچارچوب طرح های جامع توسعه در مناطق خشک، نیمه خشک و نیمه مرطوب صورت می گیرد و مبتنی بر اصول پایدار است، بیابان زدایی می باشد.
اصول پایدار در بیابان زدایی توجه به عوامل بازدارنده، اصلاحی واحیاء است که شامل برنامه های آگاهی بخشی و ترویجی؛ اصلاح روش های شخم، بهبود شیوه آبیاری، کودپاشی، دامداری و بذرپاشی، بذرکاری، نهال کاری، احداث بادشکن، آبیاری و حفاظت است.
علی اصغر تیموریان - خبرنگار ایرنا
6204/1648

انتهای پیام /*

منبع : خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران ایرنا

محیط بانان؛ مدافعان بی دفاع محیط زیست

کد خبر: 82125962 (5407019) | تاریخ خبر: 05/04/1395 | ساعت: 15:50|

محیط بانان؛ مدافعان بی دفاع محیط زیست

تهران- ایرنا- محیط بانان و جنگلبانانی که برای حفاظت از محیط زیست در برابر متجاوزان به زیست بوم و شکارچیان غیرمجاز سینه سپر می کنند، خود به حمایت های بی دریغ مسوولان نیاز دارند؛ حمایت های قانونی و اجرایی که از ضایع شدن حقوق طبیعی آنان جلوگیری کند.

انتشار خبر کشته شدن سه تن دیگر از محافظان بی ادعای محیط زیست در روزهای پایانی هفته گذشته، بار دیگر مساله لزوم حمایت های قانونی و عملی از محیط بانان و جنگلبانان را در کانون توجه رسانه ها و افکار عمومی قرار داده است. با احتساب این سه شهید، شمار محیط بانان جان باخته به 119 تن رسید. جدای از این تعداد شهید، کم نیستند محیط بانانی که در مسیر انجام مسوولیت سنگین و پرخطر خود از جان مایه گذاشته اند و سال ها است با صدمه هایی چون نقص عضو دست و پنجه نرم می کنند.
این محیط بانان که گاهی باید برای پاسداری از منطقه زیر حفاظت خود با متخلفانی مسلح درگیر شوند، در موارد بسیاری به خاطر صدمه هایی که به صورت ناخواسته به متخلفان وارد می کنند، مورد بازخواست دستگاه قضایی قرار می گیرند و با حکم هایی چون زندان یا حتی قصاص مواجه می شوند. نبود حمایت کافی و نظام مند نهادهای متولی از محیط بانان در چنین مواردی مشهود و البته دردناک است، تا جایی که اگر نبود حمایت های مردمی برای جمع کردن دیه، تاکنون چند تن از آنان به پای چوبه اعدام کشانده شده بودند.
به راستی تا چه زمانی باید به خاطر کاستی های قانونی و نبود حمایت های کافی شاهد آسیب هایی باشیم که به سربازان طبیعت ایران زمین وارد می شود؟
حمایت از محیط بانان در وهله نخست نیاز به تصویب قوانینی دارد که از آنها در برابر خطرهای موجود در حرفه شان محافظت کند. خلاء های قانونی بسیاری در این زمینه وجود دارد. به عنوان نمونه، محیط بانان تنها در شرایط خاصی مجاز هستند از اسلحه خود استفاده کنند. همین مساله به تجاوزگری های بیشتر متخلفان دامن زده است.
به گفته «نقی میرزاکریمی» فرمانده یگان حفاظت محیط زیست استان تهران در شهریور پارسال، بر اساس قانون به کارگیری سلاح، تنها محیط بانانی که دوره ضابطین را دیده باشند، ضابط قضایی محسوب می شوند و حق تیراندازی دارند. از آنجا که بیشتر درگیری های مسلحانه محیط بانان بدون حضور شاهد به وقوع می‌پیوندد و از طرفی با شرایط نیروی انتظامی در به کارگیری سلاح تفاوت وجود دارد، امیدواریم به کمک نمایندگان مجلس، شاهد اصلاح این قانون و ابلاغ قانون جدید به کارگیری سلاح به شکل همراستا با وظایف محیط بانی باشیم.
خوشبختانه پیش نویس چنین طرح قانونی به کوشش 9 وکیل دادگستری، 2 قاضی ویژه قتل و 6 کارشناس رسمی دادگستری طی 2 سال تدوین شده است. هر چند مجلس نهم در یک سال پایانی کار خود فرصت رسیدگی به این طرح را پیدا نکرد اما انتظار می رود نمایندگان ملت در مجلس دهم بررسی آن را در دستور کار خود قرار دهند. این طرح 28 بندی با بررسی پرونده بسیاری از محیط بانان و با درنظر گرفتن نقطه های ضعف و قوت‌ قانونی در این حوزه تدوین شده است تا کاستی های قانونی در این زمینه را برطرف کند.
البته برخی کارشناسان بر این باورند که ما در زمینه حمایت از محیط بانان با کاستی ها قانونی جدی مواجه نیستیم و ضعف هایی که وجود دارد از اجرا نشدن قوانین موجود ناشی می شود. این گروه با توجه به مسوولیت دولت در اجرای قوانین، حمایت موثر از محیط بانان را در گروی اراده جدی تر مسوولان اجرایی می دانند.
واقعیت این است که پاسبانی از محیط زیست مساله ای ملی محسوب می شود که همه ارکان نظام باید برای حفاظت از آن دست به دست هم دهند. مجلس با تصویب قوانین لازم و کارآمد، دولت از طریق اجرای بهینه این مصوبه ها و نهاد قضایی با برخورد قانونی با متخلفان می توانند مانع از دست درازی های متجاوزان به طبیعت شوند و به احقاق حقوق محیط بانان کمک کنند.
آنچه مسلم است اینکه با توجه به گستردگی سرزمین ما، به حتم محول کردن کامل مسوولیت پاسداری از طبیعت به دولت، به ناکارآمدی سیاست ها و روندهای حفاظت از محیط زیست منجر می شود. بر اساس اصل 50 قانون اساسی، محیط زیست حقی عمومی و حفاظت از آن وظیفه ای عمومی است و همه مردم در پاسداری از زیست بوم مسوولیت دارند. بر همین اساس، دولت با حمایت از شکل گیری و فعالیت نهادهای مردمی و تشکل های مدنی در این زمینه باید از نیروی خود شهروندان در حفاظت از طبیعت به صورت بهینه بهره جوید.
از سوی دیگر، افزایش تعداد محیط بانان متناسب با محدوده زیر حفاظت (بر اساس استانداردهای جهانی)، تجهیز محیط بانان به تجهیزات و ابزارهای تازه کنترل منطقه زیر حفاظت، ارایه آموزش های حرفه ای برای توانمندسازی نیروهای محیط بان، بازنگری در وضعیت صدور مجوز حمل اسلحه شکاری و نظارت بر آن و ... می تواند دست درازی های متجاوزان به طبیعت و حیات وحش را کاهش دهد.
**گروه پژوهش و تحلیل خبری
**پژوهشم**9275**9279

انتهای پیام /*

منبع : خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران ایرنا

ربات های ایرانی ساختمان 300 متری را در فضا می سازند

ربات های ایرانی ساختمان 300 متری را در یک روز می سازند

ربات های ایرانی ساختمان 300 متری را در فضا می سازند

© AFP 2016/ Karim Jaafar
ایران

دریافت لینک کوتاه
01384343

محققان ایرانی در صدد هستند تا سازه های ساختمانی را با کمک

 ربات ها در کره زمین و در سایر کرات از جمله ماه و مریخ بسازند.

به گزارش شفقنا به نقل از مهر، بهرخ خوشنویس، مجری طرح «ساخت سازه های ساختمانی به کمک ربات روی کره زمین و سایر کرات» و برگزیده بیست و نهمین جشنواره بین المللی خورازمی در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: در حال حاضر تمام وسائلی که در دسترس مردم است همگی به صورت اتوماتیک ساخته می شوند و تنها چیزی که اتوماتیک ساخته نمی شود، ساختمان است.
وی با تاکید بر اینکه به همین دلیل لازم است ساختمان سازی هم اتوماتیکی انجام گیرد، گفت: ساختمان سازی کار بسیار خطر ناکی است و آمارها نشان می دهد که سالانه حدود ۶۰ هزار نفر طی ساختمان سازی جان خود را از دست می دهند.
استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی افزود: ساختمان سازی معمولا کار سریعی نیست و هزینه بالایی دارد؛ بنابراین ساخت ساختمان به صورت اتوماتیک و با ربات مبرم است.
به گفته خوشنویس، ۲۰ سال است که روی این زمینه کار می کنم تا از طریق چاپ ۳ بعدی که اختراع کرده ام بتوانم به صورت اتوماتیک ساختمان سازی کنم.
وی با بیان اینکه این طرح در مورد استفاده در کرات دیگر نیز با کمک مجموعه فضایی ناسا مورد پیگیری قرار گرفته است، گفت: چندین سال است که روی روش استفاده از موادی که روی ماه و مریخ هستند تحقیق و توسعه انجام داده ام؛ آرزو دارم این طرح را در ایران برای ساختمان سازی به عنوان اولین کشور کاربردی کنم.
خوشنویس در خصوص ویژگی های ساختمان سازی با روبات گفت: با استفاده از این طرح می توان، یک ساختمان ۲۰۰ متری را در یک روز ساخت؛ البته ما از ساخت ساختمان های کوچک آغاز می کنیم و امیدواریم که با ساخت ماشین های بزرگتر ساختمان های بزرگتر بسازیم.
وی تاکید کرد: هر کاری نیاز به منابعی دارد ، بنابراین نمی توان زمان بهره برداری این طرح را تخمین زد.
استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی اظهار کرد: این طرح یک فناوری مناسب برای آینده است که روش ساخت کانتوری، مورد مطالعه قرار گرفته تا بدین وسیله یک ساختمان با تمام اجزای آن مانند لوله کشی، برق کشی و… را به صورت خودکار انجام داد.
وی با بیان اینکه این فناوری از مزایای فوق العاده انرژی و زیست محیطی برخوردار است، ادامه داد: برای این کار هر ساختمان می تواند طرح منحصر به فرد خود را داشته باشد و حتی شامل اجزای پیچیده منحنی گون باشد.
دکتر بهرخ خوشنویس، استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و عضو آکادمی علوم اتحادیه اروپاست. وی همچنین عضو مفاهیم پیشرفته نوآورانه ناسا، موسسه مهندسی صنایع و انجمن شبیه سازی کامپیوتری است.
نوآوری وی، در زمینه ساخت سازه های ساختمانی کانتوری به صورت خودکار است. این طرح رتبه دوم پژوهش های کاربردی بیست و نهمین جشنواره بین المللی خوارزمی را کسب کرده است.

منبع : خبرگزاری  ا سپوتنیک

چاروق یکی از صنایع‌‏ دستی منطقه خراسان شمالی - بجنورد

سرویس علمی و فناوری | کد خبر: ۶۱۵۴۱

تاریخ انتشار: ۱۳۹۵/۰۳/۳۰ - ۱۴:۰۱:۴۸

چرمی که ۲۰ خانوار را نان می دهد/ زگهواره تا گور چارق بدوز 

حرفه ی اصلی خانواده چارق دوزی بود، که از پدربزرگ نسل به نسل به نوادگانش رسید و امروز توانست برای 20 خانواده بجنوردی منبع درآمدی ایجاد کند.

به گزارش اترک نیوز به نقل از  ساجده، چاروق یکی از صنایع‌‏ دستی منطقه خراسان شمالی است. چاروق کلمه ترکی به معنای پای‌‏افزار یا پاپوش که بندهای بلند دارد و بندهای آن را به ساق پا می پیچند و دارای نوکی برگشته به بالا بوده و جنس آن از چرم طبیعی است. این نوع پاپوش، مختص مردان شمال شرق ایران است. به بهانه معرفی این هنر با یکی از اعضای این شرکت  تعاونی گفتگویی صورت گرفته است که تقدیم تان می شود:

امید محمدزاده، یکی از اعضای گروه چرم چارق است که شرکت را به صورت تعاونی در سال 94 به ثبت رساندند. این حرفه قدمت بالای هفتاد سال در خانواده دارد و با همت اعضای خانواده نسل به نسل منتقل شده است.

حرفه ی اصلی خانواده چارق دوزی بود، که با پیگیری های انجام شده چارق ثبت شد ومهر اصالت سازمان یونسکو را گرفته است و علاوه بر چارق موفق به احیای شاخه های دیگری از چارق کرده اند.

 

 

کفش پرکار چارق، صندل چارقی، کفش عروس، دمپایی عروس، کمخت، گرجی، نمونه کارهایی منسوخ شده است که توسط استاد حسین محمدزاده توانسته نوع های قدیمی احیا شده و برای تک تک کارها نشان ملی گرفته شده است.

این کار با توجه به اینکه یک هنر سنتی است در موزه ها و مکان های سنتی استان مورد استقبال واقع شده است و هم اکنون برای استفاده به روز از کارها به سبک امروزی طراحی و با کیفیت سابق تولید می شود، که شامل کفش های مدرن زنانه، مردانه، کیف، کفش هستند و در واقع هم اکنون کارگاه با تلفیق از سنت و صنعت کار خود را انجام می دهد.

این گروه در طی مدت کاری خود 20 نفر نیروی کار که شامل 6 خانم و 14 آقا هستند را پرورش داده است وتوانتسه منبع درآمدی برای این افراد شود.

کارها به صورت انبوه یا نمونه تولید می شود و ارسال می شود.

کلیه محصولات در بجنورد تولید می شود و به استان های تهران، ساری، اصفهان، شیراز به صورت انبوه ارسال می شود. مهم ترین ابزار تولیدات آنها چرم اصل است و تحت هیچ شرایطی از مواد مصنوعی استفاده نمی شود.

 

 

مهم ترین نکته ای که باعث گسترش و شناخته تر شدن کارشده است استفاده از مواد طبیعی و جلب اعتماد مشتریان است.

طبق گفته مقام معظم رهبری اگر در بحث اقتصاد مقاومتی برای  تولیدات از نیروها و صنعت داخلی حمایت شود نیاز به واردات به حداقل می رسد.

با توجه به اینکه در حوزه خراسان شمالی کار تنها توسط شرکت ما ارائه می شود ولی تا به امروز هیچگونه نارضایتی وجود نداشته است و این ها باعث موفقیت و توسعه کار بوده است.

تمام موفقیت ها حاصل صداقت در تولید است، اگر جنس تولیدی کم و کاستی نداشته باشد باعث پیشرفت اقتصادی و در نهایت اقتصاد مقاومتی می شود.

تولید کننده باید به روز باشد، تا بتواند با مشتری ارتباط برقرار کند و نیازهای آنها را درک کند.

 

 

برای بالابردن بازدهی کار و تولید بیشتر محصول از ابزارآلات صنعتی هم استفاده شده است، که با همکاری دست و ماشین تولید با بهترین حالت ارائه می شود و اینکه یم توان نیروی بیشتری را به کار گرفت.

احیای این هنر کهن توسط حسینعلی محمدزاده پدربزرگ این خانواده انجام شده است ، وی متولد 1305 بود، که جمله معروفی داشت:  زگهواره تا گور چارق بدوز،و با تکیه بر این جمله و عشقی که به کارش داشت دقیقا تا یک روز قبل از فوت هم مشغول به کار بود.

وجود وی در کنار خانواده باعث دلگرمی بیشتری بود، و بعد از فوت اش هم با تندیسی رد کنار مغازه یادش را زنده نگه می داریم.

تقریبا 89 سال زندگی کرد و توانست این هنر را به پسرانش منتقل کند، این کار توسط حسین علی محمدزاده احیا شده است و با رونق بیشتری توسط فرزندان و نوادگانش ادامه پیدا کرد.

در تولید کارها معمولا بر حسب راحتی تولید می شود که از نظر جنس، قالب مورد نظر است. رنج قیمت ها درکفش های زنانه از 140  تا 180 هزار تومان و مردانه 140 تا 190 تومان متغییر است.

 

 

یک کفش راحتی که به صورت معمول و برای استفاده روزانه مورد استفاده باشد تا زمانی که از مدلش خسته شوید و برایتان حالت تکراری بگیرد، آن را کنار می گذارید در غیر این صورت هیچ مشکلی برای کفش پیش نمی آید.

چرم یک جنس کاملا طبیعی است که در سرما پا را گرم و در فصل گرما پا را خنک نگه می دارد.

چارق ریشه و برند این خانواده شده است.

فقط تولید کردن و خوب تولید کردن ملاک نیست حمایت از تولید کننده است که می تواند جایگاه ویژه ای برای او ایجاد کند.

انتهای خبر/

منبع : اترک نیوز