ایران زمین
دیدنیها وزیباییهای ایران . همه جای ایران زیباست ، دوام زیبایی درحفظ ونگهداریست. نه درتخریب دستکاریایران زمین
دیدنیها وزیباییهای ایران . همه جای ایران زیباست ، دوام زیبایی درحفظ ونگهداریست. نه درتخریب دستکاری
لرستان، سرزمین کوههای سر به فلک کشیده
به گزارش خبرنگار مهر، یکی از اساسی ترین عوامل موثر در نوع معیشت ساکنین هر منطقه موقعیت جغرافیایی آن است که استان لرستان به علت موقعیت خاص اقلیمی از یک تنوع آب و هوایی منحصر به فردی برخوردار است.
در شمال و شمال غربی و شرق استان لرستان به دلیل ارتفاعات دو هزار متر به بالا ریزشهای جوی به طور عمده به صورت برف بوده و دارای زمستانهای سرد و تابستانهای معتدل می باشد.
بیشترین میزان بارندگی در این نواحی که در فصول پاییز، زمستان و بهار صورت می گیرد بین 600 تا 800 میلی متر در سال است. حداکثر و حداقل درجه حرارت در این نواحی به ترتیب 22 + و 7- درجه سانتی گراد است.
شهرستان بروجرد و بخش های شمالی شهرستان خرم آباد، الشتر، چغلوندی، دلفان، شمال زاغه، بخش های میانی حومه الیگودرز در این ناحیه آب و هوایی واقع شده اند.
این در حالی است که در نواحی مرکزی استان لرستان و در حد فاصل دو نوار سردسیر و گرمسیر آب و هوای مدیترانه ای به صورت نوار پهنی از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده است.
این منطقه دارای زمستانهای ملایم و تابستانهای نیمه گرم است. ریزشهای جوی اغلب به صورت باران در فصول پاییز و زمستان و به میزان قابل توجهی در بهار صورت می گیرد.
شهرستان خرم آباد، قسمتهایی از بخش ززو مازو و مرکز شهرستان الیگودرز و بطور کلی قسمتهای مرکزی استان لرستان جزو این ناحیه محسوب می شوند.
همچنین نواحی جنوب و جنوب غربی لرستان به علت همجواری با جلگه خوزستان و مناطقی از استان ایلام دارای زمستانهای معتدل و تابستانهای گرم می باشد. آب و هوای مساعد، زمستان این نواحی را بصورت قشلاق مناسبی برای عشایر لرستان و استانهای همجوار درآورده است.
لرستان، سرزمین کوههای سر به فلک کشیده
لرستان سرزمینی کوهستانی است و کوه ها نیمی از مساحت آن را پوشانیده اند. در این استان 35 قله با ارتفاع بیش از سه هزار متر وجود دارد.
مرتفع ترین قلل استان لرستان در ناحیه شرقی و جنوب شرقی این استان واقع شده است. اشترانکوه با حدود 4050 متر ارتفاع از شمال غربی به جنوب شرقی امتداد یافته و دارای قلل متعدد می باشد.
این کوهها در تمامی سال پوشیده از برف می باشند و از منابع آبی مهم استان به شمار می روند و دریاچه های زیبای این کوهها در حوزه آبریز رودخانه دز قرار دارند.
در شمال استان لرستان کوههای مرتفع از قبیل گرین با 3623 متر، رخاش با 3592 متر، میش پرور با 3587 متر و خرگوشناب وجود دارد. این کوهها در حد فاصل بروجرد و الشتر قرار گرفته و به صورت سدی ارتباط بخش شمال غربی با شمال شرقی را از یکدیگر قطع نموده است.
همچنین رشته کوهی که بخش میانی شهر خرم آباد را در برگرفته ، سفید کوه نام دارد. این کوه که در شمال غربی شهر قرار گرفته است از شمال غربی به جنوب شرقی امتداد دارد و ارتفاع آن 2931 متر می باشد و نیز کوه هشتاد پهلو با 2991 متر در این ناحیه قرار دارد.
کوههای موجود در غرب استان که شهرستان کوهدشت را در بر گرفته اند به طور عمده به صورت موازی در جهت شمال غرب به جنوب شرق امتداد یافته اند که مهمترین آنها عبارتند از کوه هنجیس با 2642 متر ، پشتکوه با 2002 متر، مله کوه با 2004 متر، کوه بلوران با 1902 متر ارتفاع می باشند.
لرستان، زادگاه دشت های سرسبز و هموار
این در حالی است که لرستان یکی از استانهایی است که د ارای دشت های هموار و سرسبز فراوانی برای طبیعت گردان است.
از جمله دشت های استان لرستان می توان به دشت سیلاخور، دشت الیگودرز، دشت الشتر، دشت کوهدشت و دیگر دشتهای پراکنده این استان اشاره کرد.
دشت سیلاخور در شمال شرقی استان لرستان واقع شده است و دو شهر بروجرد و دورود را در منتهی الیه شمال و جنوب خود در بر گرفته است. دشت سیلاخور با قریب 70 هزار هکتار مساحت وسیعترین دشت استان است.
دشت الیگودرز نیز در شرق استان لرستان واقع شده و بالغ بر 60 هزار هکتار مساحت دارد و در ارتفاع بیش از 1500 متر از سطح دریا قرار دارد.
دشت الشتر در شمال استان و در میان مناطق کوهستانی با ارتفاع بالاتر از 1500 متر قرار گرفته است. این دشت بستر پر تراکم ترین نقاط روستایی کم جمعیت استان به شمار می رود و مساحت آن بالغ بر 30 هزار هکتار است.
دشت کوهدشت نیز در غرب استان لرستان واقع شده است و در ارتفاعی بین 1000 تا 1500 متر از سطح دریا قرار دارد. مساحت این دشت بالغ بر 40 هزار هکتار است.
همچنین در این استان دشتهای پراکنده و کم عرضی نیز وجود دارند که به طور عمده در طرفین رودخانه های مهم لرستان قرار گرفته اند. از جمله این دشت ها می توان به دشت کرگاه در جنوب خرم آباد، دشت ازنا در شرق خرم آباد، چغلوندی، نورآباد، طرهان و خاوه در شمال استان، رومشکان در جنوب و جایدر در جنوب غربی این استان اشاره کرد.
لرستان، بستر خروش رودخانه های پر آب ایران
پر آب ترین حوزه های آبریز ایران در خاک و پهنه جغرافیایی استان لرستان وجود دارد که این امر موجب ایجاد طبیعتی سرسبز و بهشت وار در این قطعه از سرزمین ایران شده است.
در استان لرستان بیش از 33 رودخانه دائمی جریان دارد که بر اساس حوضه آبریز به سه دسته اصلی تقسیم می شوند. رودهای حـوضـه ی دز و رودهـای حوضـه کـرخه در مجـموع 96 درصـد سطح استـان را دربـر مــی گیرند و رودهای حوضه مرکزی که سطح کوچکی از شرقی ترین قسمت استان را به خـود اختصاص داده اند.
رودخانه سزار، تیره، رودخانه بختیاری، سرخاب، کشور، سبز، چم چیست، اسک، رودخانه الیگودرز و ازنا از جمله رودخانه های حوضه آبریز دز هستند.
رودخانه سیمره، کشکان، کهمان، دره شهر، گند، خرم آباد و گرگانه نیز حوضه آبریز کرخه را تشکیل می دهند.
این در حالی است که وجود این رودخانه های بزرگ و پر آب موجب ایجاد آبشارهای منحصر به فردی در مسیر جریان این رودخانه ها در دل صخره های این استان شده است.
در حال حاضر بالغ بر 50 آبشار بزرگ و کوچک در پهنه استان لرستان وجود دارد که بخش عمده ای از این آبشارها در مسیر رودخانه های این استان قرار گرفته اند.
لرستانی، مهد جنگل های انبوه و مراتع بکر
وجود رودخانه ها، تالابهای منحصر به فرد، دریاچه های وسیع، کوههای سربه فلک کشیده، دشت های فراخ و آبشارهای منحصر به فرد ویژه گی های خاص پهنه لرستان است که با گذاشتن قطعه جنگل های انبوه و مراتع بکر پازل این بهشت زیبا تکمیل می شود.
بنابر این گزارش نیمی از مساحت استان لرستان پوشیده از جنگل و مرتع است. سطح جنگل های این استان بیش از750 هزار هکتار است که به این وسعت حدود یک میلیون و 250 هزار هکتار مرتع را نیز باید اضافه کرد.
پـوشش گیـاهی منطقه لـرستـان ازگونه های مختلف و متنوع گیاهی است. در برخی دامنه ها جنگل های مختلف و پراکنده و در برخی دیگر جنگل های انبوه دیده می شود.
بیشتر جنگل های لرستان از نوع بلوط است. پراکندگی درختان بنه، بادام و بلوط بر اساس ارتفاع از سطح دریا تغییر می کند و دیگر انواع درختان جنگلی این استان عبارتند از زالزالک، پسته وحشی، مازو، زیتون، گلابی وحشی، شن، تاک، ارجن، نارون، انجیر، گردو، انار، آلبالو وحشی، مو، زبان گنجشک، توت، کر انجیر، ون و ارغوان.
اکثر جنگل های لرستان در کوههای هشتاد پهلو، سفید کوه، نورآباد، الشتر، کوههای بلوران، خاوه، کوه شاه نشین، اژگن، کوه تخت و ززوماهرو پراکنده است.
منبع : خبرگزاری مهر
تالابهای پلدختر چشم به راه طبیعت گردان
به گزارش خبرنگار مهر، تالابها از مولد ترین محیط های کره زمین محسوب می شوند و به همین دلیل تداوم حیات در روی کره زمین به شدت وابسته به تداوم شرایط بوم شناختی این اکوسیستمهای بی نظیر است.
به دیگر سخن، تالابها شریانهای حیاتی زیست کره محسوب شده و به همین دلیل جزء پرتولیدترین محیطهای طبیعی همچون تولید محصولات شیلاتی، حفظ سطح آب برای مناطق کشاورزی، تولید چوب، ذخیره آب و کاهش بلایای طبیعی و به ویژه سیلاب هستند.
این اکوسیستم های آبی در راستای تثبیت خطوط ساحلی، از بین رفتن مواد زاید و تصفیه آب، برخورداری از چشماندازهای زیبای طبیعی و ایجاد بستر مناسب برای حیات بسیاری از گونههای جانوری و گیاهی از جایگاه ارزشمندی برخوردار هستند.
فلات ایران که بیش از 80 درصد از خاک این سرزمین را در برگرفته تنوعی از چشم اندازهای کوهستانی، کوهپایه ای، دشتی و کویری است و به علت قرار گرفتن درکمربند خشک و نیمه خشک جهان دارای میکرواقلیم های بسیار متنوعی از جمله تالابهای فراوانی است که در جای جای این سرزمین اسلامی واقع شده اند.
در این بین استان لرستان نیز به دلایل خاص زمین شناسی دارای تالابهای متعددی است که شهرستان پلدختر را با هفت تالاب دائمی و چهار تالاب فصلی می توان به عنوان شهر تالابهای این استان نام برد.
این شهرستان دارای تالاب های فصلی و دائمی چون گری بلمک، گری جمجمه، تکانه، لفانه، کبود و زردابه است که تالاب گری بلمک با بیش از 500 هکتار وسعت بزرگترین آنهاست.
تالاب های این شهرستان در 12 کیلومتری جنوب شهر پلدختر قرار دارند و با مهاجرت پرندگان از مناطق سیبری چشم انداز زیبای این تلاب ها پیدا می کنند که چشم هر رهگذری را مجذوب خود می کنند.
براساس بررسی های زمین شناسی، تالاب های یازده گانه معروف پلدختر بر روی آهکهای خرد شده لنداسلاید سیمره (چل جایدر) واقع شده اند که حدود ده تا یازده هزار سال پیش وقوع زلزله ای به بزرگی بیش از 7 ریشتر موجب رانش لایه های سنگی یال شمالی طاقدیس کبیر کوه و مسدود شدن رودخانه های سیمره و کشکان و در نتیجه تشکیل دریاچه ای عظیم در جنوب شهرستان پلدختر و شمال شهرستان دره شهر شد و به دنبال آن شرایط تشکیل تالاب ها نیز فراهم شد که با این اوصاف قدمت تالاب های پلدختر در واقع معادل سن لنداسلاید سیمره است.
بر اساس مطالعات هیدروژئولوژی، منشاء آب تالاب های پلدختر نزولات جوی بوده که با توجه به وضعیت زمین شناسی و توپوگرافی منطقه، تالاب ها نسبت به محدوده های همجوار پست تر و کف آنها نیز از رسوبات مارنی دانه ریز و نفوذناپذیر سازند گچساران است و جریانهای زیر سطحی به تبعیت از گرادیان هیدرولیک به سمت تالاب ها حرکت کرده و به داخل آنها زهکش و یا به صورت چشمه در مرز لایه آبدار با سنگ کف به داخل تالاب ها تراوش می کند.
بر اساس آثار و شواهد موجود تعداد تالاب های پلدختر بعد از وقوع لنداسلاید سیمره، بالغ بر 50 تالاب کوچک و بزرگ بوده که از زمان تشکیل تا 100 سال پیش تحت تأثیر عوامل طبیعی، بیشتر آنها خشک و منقرض شده اند و تنها تعداد 11 تالاب که از تغذیه بهتری برخوردار بوده باقی مانده اند.
از طرف دیگر تالاب های پلدختر که از زیبایی و طراوت خاصی برخوردار است اگر مورد توجه مسئولان ذی ربط قرار گیرد به طور قطع و یقین در جذب گردشگران موثر خواهند بود.
وسعت این تالاب ها یا به اصطلاح "گریها" بالغ بر 45 هکتار است که "گری جمجمه" بزرگترین و "گری سیه" کوچکترین آنها است و همگی به جز گرگر در همه فصول سال از طراوت قابل توجهی برخوردارند و هرگز خشک نمی شوند.
"گری پا به نار" و "گری تاف" کنار هم قرار گرفته و "گری کبود" حالتی شبیه جزیره به خود گرفته و "گری جمجمه" به معنای جنبان که حالت تحرک دارد.آب شیرین تالاب تنگ فنی و گیاهانی چون بلمک، نی، بلوط، پونه و بابونه در حاشیه همه تالاب های این منطقه مناظر دلفریب و چشم نوازی را به وجود آورده اند.
منبع : خبرگزاری مهر
بروجرد تجلیگاه تاریخ وطبیعت
به گزارش خبرنگار مهر، شهرستان بروجرد که به سبب وجود فرهیختگانی چون آیت الله بروجردی، دکتر سید جعفر شهیدی، عبدالحسین زرین کوب و ... به نام "دیار فرزانگان" شهرت دارد یکی از تاریخی ترین و مهم ترین شهرستانهای لرستان محسوب می شود که هر ساله به لحاظ موفعیت جغرافیایی و جاذبه های بی بدیل مقصد سفر بسیاری از مسافران و گردشگران داخلی و خارجی قرار می گیرد.
بافت تاریخی بروجرد به محدودهای از مناطق مرکزی شهر بروجرد گفته میشود که هسته قدیمی این شهر را تشکیل میدهند. در سالهای اخیر، مطالعه و حفاظت از بناهای ارزشمند این بافت مورد توجه سازمانهای مرتبط قرار گرفته است.
بروجرد دارای 50 خانه تاریخی و قدیمی است
بیشتر آثار موجود در این منطقه مربوط به دوره قاجار و قبل از آن هستند و برخی مسجدها و خانههای اعیانی آن از ارزش گردشگری و تاریخی زیادی برخوردارند.
بافت تاریخی بروجرد، مجموعهای بالغ بر ۲۸۰ هکتار از مناطق مرکز و شرق این شهر را شامل میشود که امروزه بیشتر در محدوده خیابانهای جعفری، صفا، شهدا و بحرالعلوم قرار گرفته اند.
این بافت تقریباً شامل حدود تقریبی شهر بروجرد در سال ۱۸۵۰ میلادی است که بر اساس نقشهای که در آن سال توسط ارتش روسیه از این شهر تهیه شده تعریف شده است. بافت تاریخی بروجرد چهار محله یا کوی داشته است: دودانگه، صوفیان، یخچال و رازان. دودانگه محله اصلی و مرکز تجاری و اقتصادی این بافت به شمار میرود.
بناهای تاریخی قابل توجهی مانند امام زاده جعفر، مسجد جامع بروجرد و مسجد سلطانی در این بافت قرار گرفته اند که قدمت برخی از آنها به بیش از هزار سال میرسد.
بازار قدیمی بروجرد و چندین کاروانسرای تاریخی نیز در همین منطقه قرار گرفته اند. بیش از 50 خانه تاریخی در این بافت قرار گرفته که برخی از آنها از معماری جالب توجهی برخوردار هستند. خانه بیرجندی، خانه طباطبایی و خانه افتخار الاسلام از این گروهند.
بر اساس برخی آمارهای موجود بیش از 50 خانه قدیمی و ارزشمند در شهرستان بروجرد وجود دارد که تنها تعدادی از آنها در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده و بقیه در اختیار مالکان خصوصی هستند.
امامزاده جعفر، نمادی از معماری ناب اسلامی
امام زاده جعفر به عنوان یک بنای مذهبی و تاریخی در قسمت شرقی شهر بروجرد واقع شده است که به استناد کتیبه های موجود امام زاده جعفر(ع) فرزند امام موسی کاظم (ع) است اما برخی از منابع و متون تاریخی با پنج واسطه نسبت این امام زاده را به امام سجاد(ع) مرتبط می سازند.
ساختمان گنبد هرمی شکل این آرامگاه نمونه ای بسیار زیبا از هنر و معماری عهد سلجوقی می باشد. داخل حرم هشت ضلعی است و در وسط آن معجری از چوب و ورشوساخته شده است؛ این معجر روی قبری که شش پله پایینتر از حرم است قرار دارد. طبقات بقعه غیر از مخروط انتهایی 18 طبقه است.
تاریخ وفات امام زاده جعفر 525 هـ .ق است. اندازه کلی زیر بنای مقبره 22*20 و ارتفاع آن 20 متر است. سقف آن روپوش و نمای بیرونی آن هرمی شکل با مصالح آجر و کاشی و داخل بنا آئینه کاری است و برروی درب کنده کاری شده آن آیاتی از قرآن کنده کاری شده است.
این مقبره در سال 1208 به فرمان تقی خان حاکم آن زمان بروجرد تعمیر و مرمت شده است. در محوطه این امامزاده پنجاه اصله درخت موجود است که دو اصله آن چنار و یکی از آنها 380 سال قدمت دارد.
بنای امام زاده جعفر(ع) شهرستان بروجرد مربوط به دوره سلجوقی و به شماره 1855 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد امام، ارزنده ترین اثر از معماری اسلامی در بروجرد
ازجمله آثار ارزنده معماری دوره اسلامی در لرستان مسجد امام (سلطانی سابق) است. این بنا یکی از ارزشمند ترین و ممتازترین بناهای بروجرد به شمار می رود.
صحن این بنا دارای طول وعرض 47×61 متر مربع است و در وسط آن حوض بزرگی قرار دارد. مسجد دارای سه درگاه می باشد؛ درگاه شمالی آن به طرف خیابان جعفری باز می شود و دارای طاق و مقرنسهای بسیار زیباست که با کاشی خشت هفت رنگ به سبک دوره قاجاری تزئین و در میان آن نام فتحعلی شاه قاجار نقش بسته است.
طرح و نقشه این بنا از مسجد امام تهران الگو برداری شده است. راه ورودی غربی آن به سمت بازار دواتگران باز می شود وبه خیابان صفا نیز راه دارد.شبستان جنوبی زیر گنبد اصلی قرار دارد. بلندای طاق آن 17.5 متر است و حاشیه آن با کاشیهای سیاه و قهوه ای تزیین شده و محراب این شبستان نیز گچبری شده است.
ایوان شمالی مسجد 17متر بلندی دارد و حاشیه آن با کاشی معرق تزیین شده که در نوع خود از کاشیهای بی نظیر قاجاریه محسوب می گردد.
مسجد امام یکی از حوزه های علمیه قدیمی به شمار می آید که دارای ارسی های مشبک و زیبایی است و در آن 16 حجره برای سکونت طلاب در نظر گرفته شده است. این بنا مربوط به دوره قاجاریه و به شماره394 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع بروجرد، از کهن ترین مساجد ایران
مسجد جامع در خیابان جعفری شهر بروجرد واقع شده است. این مسجد یکی ازکهن ترین مساجد غرب ایران است.
بخش قدیمی این بنا شبستان جنوبی و گنبد آن است که همانند چهارطاقهای زمان ساسانیان است. نقشه مسجد از نوع یک ایوانی است و از یک قسمت وسط به ابعاد 10×10و دو قسمت طرفین به ابعاد20×10مترتشکیل شده است.
ارتفاع گنبد این مسجد تاریخی که در وسط بنا ایجاد شده تا کف مسجد نزدیک به 20 متر است و زمان ساخت آن به عهد سلجوقی برمی گردد.
براساس کتیبه های موجود این مسجد در زمان شاهان صفوی، در سالهای 1022 هجری، 1023 هجری، 1091 هجری و سرانجام در سال 1209 هجری تعمیر ومرمت شده است.
مسجد جامعه بروجرد دارای تزئینات آجری و کاشیکاری بوده است که در طول زمان و بر اثر عوامل طبیعی چون زلزله تخریب شده اند. مواد و مصالح آن از آجر، کاشی و ملات است.
این بنا مربوط به دوره سلجوقی است و به شماره 228 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
به گزارش خبرنگار مهر، شهرستان بروجرد به دلیل برخورداری از جاذبههای تفریحی، تاریخی و مذهبی هر ساله در فصول بهار و تعطیلات نوروز و تابستان پذیرای میهمانان و گردشگران فراوانی از سراسر کشور است.
مسافران و گردشگرانی که با عبور از بروجرد به سمت دیگر شهرهای کشور به ویژه جنوب، توقفی حتی کوتاه برای بهره مندی از مناظر بکر و تفرجگاههای این شهرستان خواهند داشت و با رفتن به دامان طبیعت دل انگیز این منطقه، خاطرات خوشی را ره آورد سفر خود خواهند کرد.
اغلب محورها و جادههای خروجی و حاشیه شهرستان بروجرد به روستاهای خوش آب و هوایی ختم میشود که زیباییهای آن در تمامی فصول سال چشم هر بیننده را به خود خیره میکند.
این در حالیست که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان آب و هوای شهرستان بروجرد، اقلیم این شهرستان و طول و عرض جغرافیایی آن هم ارز بسیاری از نقاط کشورهای اروپایی است.
سراب کرتول و رقص زیبای نشاط و طراوت
در میان این همه مواهب الهی تفرجگاه بکر سراب "کرتول" همچون نگینی سبز و آبی با عطر روحبخش گلها و سبزه زارها پذیرای گردشگران و دوستداران طبیعت است. تفرجگاه سراب کرتول در دامنه کوههای گرین و در میان قلل زیبای هیجده یال و قلههای نهاوند مانند یال کبود و چل نابالغان و دره سیب با پذیرایی از گردشگران بر خود میبالد.
همه ساله به واسطه ریزش فراوان برف در ارتفاعات این منطقه و آب شدن تدریجی برف در این منطقه، در فصل بهار و تابستان، رودخانهای خروشان و زیبا در دامنه این کوهها پدیدار میشود. طراوت و رقص سبزههای این منطقه از برکت خروش و جوشش این رودخانه است.
تفرجگاه سراب کرتول در ایام سال و روزهای تعطیل هفته و به ویژه روز ۱۳ نوروز آغوش سبز و زیبای خود را به روی خانوادههای بروجردی و میهمانانشان باز و آرامش را برای گذران یک روز خوب در دامان طبیعت به آنها هدیه می کند.
تفرجگاه سراب کرتول یکی از مناطق زیبا و بکر بخش اشترینان است که برای تبدیل آن به یک منطقه زیبای گردشگری توجه ویژه مسئولان را میطلبد.
این منطقه پر آب و درخت یکی از زیبا ترین مناطق گردشگری با طبیعتی بکر، درختان کهنسال و آب زلال فراوان است که در فاصله 18 کیلومتری شهر بروجرد در جوار روستای توده زن قرار دارد.
ونایی، دیار چشمه ها و رودخانه های پرآب
ونّایی نام روستایی بزرگ و آباد در شهرستان بروجرد در غرب ایران است. این روستا از توابع بخش اشترینان این شهرستان بوده و در ۱۲ کیلومتری شمال غربی شهر بروجرد در منطقهای کوهستانی قرار گرفته است.
ونایی به عنوان یکی از بزرگترین و پرجمعیتترین مناطق روستایی بروجرد، از ۱۰ کوه و قله مرتفع و شگفت انگیز از جمله "هجده یال"، "سه کوزان"، "والاش"، "برنجه" و "هیگره" برخوردار است.
ونایی در تنگهای بین دو کوه بلند برآفتاب و کوه گرین قرار گرفته است و آب و هوایی کوهستانی دارد. زمستانهای آن سرد و پربرف و تابستانهای آن خنک و معتدل است.
جنوب ونایی را دشت کوچکی تشکیل می دهد که به دلیل وجود آب فراوان، کشاورزی در آن رونق دارد. وجود چشمهسارهای جوشان همچون سراب سفید، دو روزنه، طوطیا و سراب پنبه که از دامن کوههای این منطقه می جوشد و منبع اصلی آب شرب شهر بروجرد است، علاوه بر رونق کشاورزی، طراوت ویژهای را با صدای دلنشین جویبارها در کنار عطر سبزههای بهاری و خنکی نسیم دشتها در مقابل چشم گردشگران به تصویر میکشد.
رودخانه مهیج و خروشان سیمره که از تلاقی چشمهسارهای پرآب این منطقه تشکیل شده، گامی بلند را برای سیرابی دشتهای جنوبی لرستان و پیوستن به رودخانه دز در خوزستان برداشته است. این روستا با جاده آسفالته به بروجرد و اشترینان و با جاده شنی به الشتر وصل میشود.
منطقه سرسبز و بکر روستای "ونایی" از جمله مناطق پر جاذبه بروجرد به شمار میرود که اغلب گردشگران و به ویژه دوستداران کوهپیمایی و کوهنوردی اوقات خوشی را در آن سپری میکنند. ونایی از مناطق گردشگری طبیعی بروجرد است و در فهرست روستاهای گردشگری استان لرستان قرار دارد. دارای یک قلعه تاریخی به شماره ثبت ملی ۱۱۲۲۴ و یک دهنه غار است. ونایی به خاطر سرچشمه های گوناگون، بیشه زارها و کوههای مرتفع از توان بالایی برای گردشگری برخوردار است.
با این وجود "ونایی" را در روزهای تعطیل هفته و ایام نوروز ، بهار و تابستان خنکش بهتر از هر زمان دیگر میتوان احساس کرد چرا که عمده خانوادههای بروجردی به همراه مسافران و میهمانان خود از ساعات اولیه صبح راهی این منطقه شده تا با نشستن در کنار رودخانه و چشمههای پر آب آن ، اوقاتی خوش را در خلوت طبیعت سپری کنند.
همچنین ونایی به عنوان زیستگاهی مناسب برای گونههای جانوری بومی منطقه محسوب می شود و جاندارانی همچون گراز، گرگ، روباه، خرگوش، موش صحرایی، کفتار، خدنگ و پرندگانی مانند حواصیل، کبک، خروس کولی و چنگر از جمله جانوران منطقه کوهستانی ونایی هستند.
پوشش گیاهی غنی این منطقه به ویژه در بهار طبیعت و تابستان همواره مورد توجه اهالی و گردشگران بوده چرا که رویش گیاهان معطر دارویی و خوراکی همانند پونه، بابونه، گون و میخک وحشی به وفور مشاهده میشود.
زیبایی مسحور کننده "گلدشت" و بوی باغ های سیب
منطقه درختی و سرسبز " گلدشت" بروجرد از جمله تفرجگاههای این شهرستان است که اغلب مسافران و گردشگران با نام و ویژگیهای طبیعی این مکان به خوبی آشنایی دارند.
گلدشت یک دره و جلگه وسیع در دامنه کوههای سر به فلک کشیده زاگرس است که محدوده این منطقه از غرب تپه چغای بروجرد آغاز و تا کپرگه ادامه دارد.
گلدشت مشتمل بر چندین روستا است که روستاهای فیال، شیخ میری، قلعه و کپرگه بخشهای مهم آن هستند. دسترسی به گلدشت از طریق جاده آسفالته به طول 12 کیلومتر از غرب شهر بروجرد امکانپذیر است.
این دره آبرفتی حاوی چشمه ها و سرابهای گوناگون است که آب آن ناشی از ذوب برفهای قلل کوه گرین باعث روان شدن رودخانه ای دائمی در این ناحیه شده و به تبع کشاورزی و باغداری در این ناحیه سر سبز از رونق زیادی برخوردار شده است.
دو طرف جاده گلدشت بروجرد مملو از باغهای سیب است که در فصل بهار دیدن شکوفههای درختان چشم هر رهگذری را به خود خیره کرده و انتهای این باغها نیز به رودخانه پر آب گلرود ختم میشود.
گلدشت ناحیه ییلاقی شهروندان بروجردی به حساب می آید و ویلاهای زیبایی در گوشه و کنار آن دیده می شود و همچنین روستائیان خونگرم و امکانات تفریحی فراوان باعث شده تا این ناحیه به خصوص در ایام تعطیل شاهد حضور جمعیت زیادی از مردم بروجرد و مسافران و گردشگران باشد.
گلدشت منطقهای است وسیع و روستاهای آبادی چون شیخ میری و قلعه در آن قرار دارند. سرابها و چشمههای گوناگونی در این دره آبرفتی وجود دارد و آب ناشی از ذوب برفهای قلل کوه گرین و کوه میش پرور باعث روان شدن رودخانهای دائمی در این ناحیه شده که به تبع آن کشاورزی و باغداری در این ناحیه سرسبز از رونق زیادی برخوردار شده است.
منبع : خبرگزاری مهر
بروجرد تجلیگاه تاریخ وطبیعت
به گزارش خبرنگار مهر، شهرستان بروجرد که به سبب وجود فرهیختگانی چون آیت الله بروجردی، دکتر سید جعفر شهیدی، عبدالحسین زرین کوب و ... به نام "دیار فرزانگان" شهرت دارد یکی از تاریخی ترین و مهم ترین شهرستانهای لرستان محسوب می شود که هر ساله به لحاظ موفعیت جغرافیایی و جاذبه های بی بدیل مقصد سفر بسیاری از مسافران و گردشگران داخلی و خارجی قرار می گیرد.
بافت تاریخی بروجرد به محدودهای از مناطق مرکزی شهر بروجرد گفته میشود که هسته قدیمی این شهر را تشکیل میدهند. در سالهای اخیر، مطالعه و حفاظت از بناهای ارزشمند این بافت مورد توجه سازمانهای مرتبط قرار گرفته است.
بروجرد دارای 50 خانه تاریخی و قدیمی است
بیشتر آثار موجود در این منطقه مربوط به دوره قاجار و قبل از آن هستند و برخی مسجدها و خانههای اعیانی آن از ارزش گردشگری و تاریخی زیادی برخوردارند.
بافت تاریخی بروجرد، مجموعهای بالغ بر ۲۸۰ هکتار از مناطق مرکز و شرق این شهر را شامل میشود که امروزه بیشتر در محدوده خیابانهای جعفری، صفا، شهدا و بحرالعلوم قرار گرفته اند.
این بافت تقریباً شامل حدود تقریبی شهر بروجرد در سال ۱۸۵۰ میلادی است که بر اساس نقشهای که در آن سال توسط ارتش روسیه از این شهر تهیه شده تعریف شده است. بافت تاریخی بروجرد چهار محله یا کوی داشته است: دودانگه، صوفیان، یخچال و رازان. دودانگه محله اصلی و مرکز تجاری و اقتصادی این بافت به شمار میرود.
بناهای تاریخی قابل توجهی مانند امام زاده جعفر، مسجد جامع بروجرد و مسجد سلطانی در این بافت قرار گرفته اند که قدمت برخی از آنها به بیش از هزار سال میرسد.
بازار قدیمی بروجرد و چندین کاروانسرای تاریخی نیز در همین منطقه قرار گرفته اند. بیش از 50 خانه تاریخی در این بافت قرار گرفته که برخی از آنها از معماری جالب توجهی برخوردار هستند. خانه بیرجندی، خانه طباطبایی و خانه افتخار الاسلام از این گروهند.
بر اساس برخی آمارهای موجود بیش از 50 خانه قدیمی و ارزشمند در شهرستان بروجرد وجود دارد که تنها تعدادی از آنها در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده و بقیه در اختیار مالکان خصوصی هستند.
امامزاده جعفر، نمادی از معماری ناب اسلامی
امام زاده جعفر به عنوان یک بنای مذهبی و تاریخی در قسمت شرقی شهر بروجرد واقع شده است که به استناد کتیبه های موجود امام زاده جعفر(ع) فرزند امام موسی کاظم (ع) است اما برخی از منابع و متون تاریخی با پنج واسطه نسبت این امام زاده را به امام سجاد(ع) مرتبط می سازند.
ساختمان گنبد هرمی شکل این آرامگاه نمونه ای بسیار زیبا از هنر و معماری عهد سلجوقی می باشد. داخل حرم هشت ضلعی است و در وسط آن معجری از چوب و ورشوساخته شده است؛ این معجر روی قبری که شش پله پایینتر از حرم است قرار دارد. طبقات بقعه غیر از مخروط انتهایی 18 طبقه است.
تاریخ وفات امام زاده جعفر 525 هـ .ق است. اندازه کلی زیر بنای مقبره 22*20 و ارتفاع آن 20 متر است. سقف آن روپوش و نمای بیرونی آن هرمی شکل با مصالح آجر و کاشی و داخل بنا آئینه کاری است و برروی درب کنده کاری شده آن آیاتی از قرآن کنده کاری شده است.
این مقبره در سال 1208 به فرمان تقی خان حاکم آن زمان بروجرد تعمیر و مرمت شده است. در محوطه این امامزاده پنجاه اصله درخت موجود است که دو اصله آن چنار و یکی از آنها 380 سال قدمت دارد.
بنای امام زاده جعفر(ع) شهرستان بروجرد مربوط به دوره سلجوقی و به شماره 1855 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد امام، ارزنده ترین اثر از معماری اسلامی در بروجرد
ازجمله آثار ارزنده معماری دوره اسلامی در لرستان مسجد امام (سلطانی سابق) است. این بنا یکی از ارزشمند ترین و ممتازترین بناهای بروجرد به شمار می رود.
صحن این بنا دارای طول وعرض 47×61 متر مربع است و در وسط آن حوض بزرگی قرار دارد. مسجد دارای سه درگاه می باشد؛ درگاه شمالی آن به طرف خیابان جعفری باز می شود و دارای طاق و مقرنسهای بسیار زیباست که با کاشی خشت هفت رنگ به سبک دوره قاجاری تزئین و در میان آن نام فتحعلی شاه قاجار نقش بسته است.
طرح و نقشه این بنا از مسجد امام تهران الگو برداری شده است. راه ورودی غربی آن به سمت بازار دواتگران باز می شود وبه خیابان صفا نیز راه دارد.شبستان جنوبی زیر گنبد اصلی قرار دارد. بلندای طاق آن 17.5 متر است و حاشیه آن با کاشیهای سیاه و قهوه ای تزیین شده و محراب این شبستان نیز گچبری شده است.
ایوان شمالی مسجد 17متر بلندی دارد و حاشیه آن با کاشی معرق تزیین شده که در نوع خود از کاشیهای بی نظیر قاجاریه محسوب می گردد.
مسجد امام یکی از حوزه های علمیه قدیمی به شمار می آید که دارای ارسی های مشبک و زیبایی است و در آن 16 حجره برای سکونت طلاب در نظر گرفته شده است. این بنا مربوط به دوره قاجاریه و به شماره394 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع بروجرد، از کهن ترین مساجد ایران
مسجد جامع در خیابان جعفری شهر بروجرد واقع شده است. این مسجد یکی ازکهن ترین مساجد غرب ایران است.
بخش قدیمی این بنا شبستان جنوبی و گنبد آن است که همانند چهارطاقهای زمان ساسانیان است. نقشه مسجد از نوع یک ایوانی است و از یک قسمت وسط به ابعاد 10×10و دو قسمت طرفین به ابعاد20×10مترتشکیل شده است.
ارتفاع گنبد این مسجد تاریخی که در وسط بنا ایجاد شده تا کف مسجد نزدیک به 20 متر است و زمان ساخت آن به عهد سلجوقی برمی گردد.
براساس کتیبه های موجود این مسجد در زمان شاهان صفوی، در سالهای 1022 هجری، 1023 هجری، 1091 هجری و سرانجام در سال 1209 هجری تعمیر ومرمت شده است.
مسجد جامعه بروجرد دارای تزئینات آجری و کاشیکاری بوده است که در طول زمان و بر اثر عوامل طبیعی چون زلزله تخریب شده اند. مواد و مصالح آن از آجر، کاشی و ملات است.
این بنا مربوط به دوره سلجوقی است و به شماره 228 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
به گزارش خبرنگار مهر، شهرستان بروجرد به دلیل برخورداری از جاذبههای تفریحی، تاریخی و مذهبی هر ساله در فصول بهار و تعطیلات نوروز و تابستان پذیرای میهمانان و گردشگران فراوانی از سراسر کشور است.
مسافران و گردشگرانی که با عبور از بروجرد به سمت دیگر شهرهای کشور به ویژه جنوب، توقفی حتی کوتاه برای بهره مندی از مناظر بکر و تفرجگاههای این شهرستان خواهند داشت و با رفتن به دامان طبیعت دل انگیز این منطقه، خاطرات خوشی را ره آورد سفر خود خواهند کرد.
اغلب محورها و جادههای خروجی و حاشیه شهرستان بروجرد به روستاهای خوش آب و هوایی ختم میشود که زیباییهای آن در تمامی فصول سال چشم هر بیننده را به خود خیره میکند.
این در حالیست که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان آب و هوای شهرستان بروجرد، اقلیم این شهرستان و طول و عرض جغرافیایی آن هم ارز بسیاری از نقاط کشورهای اروپایی است.
سراب کرتول و رقص زیبای نشاط و طراوت
در میان این همه مواهب الهی تفرجگاه بکر سراب "کرتول" همچون نگینی سبز و آبی با عطر روحبخش گلها و سبزه زارها پذیرای گردشگران و دوستداران طبیعت است. تفرجگاه سراب کرتول در دامنه کوههای گرین و در میان قلل زیبای هیجده یال و قلههای نهاوند مانند یال کبود و چل نابالغان و دره سیب با پذیرایی از گردشگران بر خود میبالد.
همه ساله به واسطه ریزش فراوان برف در ارتفاعات این منطقه و آب شدن تدریجی برف در این منطقه، در فصل بهار و تابستان، رودخانهای خروشان و زیبا در دامنه این کوهها پدیدار میشود. طراوت و رقص سبزههای این منطقه از برکت خروش و جوشش این رودخانه است.
تفرجگاه سراب کرتول در ایام سال و روزهای تعطیل هفته و به ویژه روز ۱۳ نوروز آغوش سبز و زیبای خود را به روی خانوادههای بروجردی و میهمانانشان باز و آرامش را برای گذران یک روز خوب در دامان طبیعت به آنها هدیه می کند.
تفرجگاه سراب کرتول یکی از مناطق زیبا و بکر بخش اشترینان است که برای تبدیل آن به یک منطقه زیبای گردشگری توجه ویژه مسئولان را میطلبد.
این منطقه پر آب و درخت یکی از زیبا ترین مناطق گردشگری با طبیعتی بکر، درختان کهنسال و آب زلال فراوان است که در فاصله 18 کیلومتری شهر بروجرد در جوار روستای توده زن قرار دارد.
ونایی، دیار چشمه ها و رودخانه های پرآب
ونّایی نام روستایی بزرگ و آباد در شهرستان بروجرد در غرب ایران است. این روستا از توابع بخش اشترینان این شهرستان بوده و در ۱۲ کیلومتری شمال غربی شهر بروجرد در منطقهای کوهستانی قرار گرفته است.
ونایی به عنوان یکی از بزرگترین و پرجمعیتترین مناطق روستایی بروجرد، از ۱۰ کوه و قله مرتفع و شگفت انگیز از جمله "هجده یال"، "سه کوزان"، "والاش"، "برنجه" و "هیگره" برخوردار است.
ونایی در تنگهای بین دو کوه بلند برآفتاب و کوه گرین قرار گرفته است و آب و هوایی کوهستانی دارد. زمستانهای آن سرد و پربرف و تابستانهای آن خنک و معتدل است.
جنوب ونایی را دشت کوچکی تشکیل می دهد که به دلیل وجود آب فراوان، کشاورزی در آن رونق دارد. وجود چشمهسارهای جوشان همچون سراب سفید، دو روزنه، طوطیا و سراب پنبه که از دامن کوههای این منطقه می جوشد و منبع اصلی آب شرب شهر بروجرد است، علاوه بر رونق کشاورزی، طراوت ویژهای را با صدای دلنشین جویبارها در کنار عطر سبزههای بهاری و خنکی نسیم دشتها در مقابل چشم گردشگران به تصویر میکشد.
رودخانه مهیج و خروشان سیمره که از تلاقی چشمهسارهای پرآب این منطقه تشکیل شده، گامی بلند را برای سیرابی دشتهای جنوبی لرستان و پیوستن به رودخانه دز در خوزستان برداشته است. این روستا با جاده آسفالته به بروجرد و اشترینان و با جاده شنی به الشتر وصل میشود.
منطقه سرسبز و بکر روستای "ونایی" از جمله مناطق پر جاذبه بروجرد به شمار میرود که اغلب گردشگران و به ویژه دوستداران کوهپیمایی و کوهنوردی اوقات خوشی را در آن سپری میکنند. ونایی از مناطق گردشگری طبیعی بروجرد است و در فهرست روستاهای گردشگری استان لرستان قرار دارد. دارای یک قلعه تاریخی به شماره ثبت ملی ۱۱۲۲۴ و یک دهنه غار است. ونایی به خاطر سرچشمه های گوناگون، بیشه زارها و کوههای مرتفع از توان بالایی برای گردشگری برخوردار است.
با این وجود "ونایی" را در روزهای تعطیل هفته و ایام نوروز ، بهار و تابستان خنکش بهتر از هر زمان دیگر میتوان احساس کرد چرا که عمده خانوادههای بروجردی به همراه مسافران و میهمانان خود از ساعات اولیه صبح راهی این منطقه شده تا با نشستن در کنار رودخانه و چشمههای پر آب آن ، اوقاتی خوش را در خلوت طبیعت سپری کنند.
همچنین ونایی به عنوان زیستگاهی مناسب برای گونههای جانوری بومی منطقه محسوب می شود و جاندارانی همچون گراز، گرگ، روباه، خرگوش، موش صحرایی، کفتار، خدنگ و پرندگانی مانند حواصیل، کبک، خروس کولی و چنگر از جمله جانوران منطقه کوهستانی ونایی هستند.
پوشش گیاهی غنی این منطقه به ویژه در بهار طبیعت و تابستان همواره مورد توجه اهالی و گردشگران بوده چرا که رویش گیاهان معطر دارویی و خوراکی همانند پونه، بابونه، گون و میخک وحشی به وفور مشاهده میشود.
زیبایی مسحور کننده "گلدشت" و بوی باغ های سیب
منطقه درختی و سرسبز " گلدشت" بروجرد از جمله تفرجگاههای این شهرستان است که اغلب مسافران و گردشگران با نام و ویژگیهای طبیعی این مکان به خوبی آشنایی دارند.
گلدشت یک دره و جلگه وسیع در دامنه کوههای سر به فلک کشیده زاگرس است که محدوده این منطقه از غرب تپه چغای بروجرد آغاز و تا کپرگه ادامه دارد.
گلدشت مشتمل بر چندین روستا است که روستاهای فیال، شیخ میری، قلعه و کپرگه بخشهای مهم آن هستند. دسترسی به گلدشت از طریق جاده آسفالته به طول 12 کیلومتر از غرب شهر بروجرد امکانپذیر است.
این دره آبرفتی حاوی چشمه ها و سرابهای گوناگون است که آب آن ناشی از ذوب برفهای قلل کوه گرین باعث روان شدن رودخانه ای دائمی در این ناحیه شده و به تبع کشاورزی و باغداری در این ناحیه سر سبز از رونق زیادی برخوردار شده است.
دو طرف جاده گلدشت بروجرد مملو از باغهای سیب است که در فصل بهار دیدن شکوفههای درختان چشم هر رهگذری را به خود خیره کرده و انتهای این باغها نیز به رودخانه پر آب گلرود ختم میشود.
گلدشت ناحیه ییلاقی شهروندان بروجردی به حساب می آید و ویلاهای زیبایی در گوشه و کنار آن دیده می شود و همچنین روستائیان خونگرم و امکانات تفریحی فراوان باعث شده تا این ناحیه به خصوص در ایام تعطیل شاهد حضور جمعیت زیادی از مردم بروجرد و مسافران و گردشگران باشد.
گلدشت منطقهای است وسیع و روستاهای آبادی چون شیخ میری و قلعه در آن قرار دارند. سرابها و چشمههای گوناگونی در این دره آبرفتی وجود دارد و آب ناشی از ذوب برفهای قلل کوه گرین و کوه میش پرور باعث روان شدن رودخانهای دائمی در این ناحیه شده که به تبع آن کشاورزی و باغداری در این ناحیه سرسبز از رونق زیادی برخوردار شده است.
منبع : خبرگزاری مهر
بروجرد تجلیگاه تاریخ وطبیعت
به گزارش خبرنگار مهر، شهرستان بروجرد که به سبب وجود فرهیختگانی چون آیت الله بروجردی، دکتر سید جعفر شهیدی، عبدالحسین زرین کوب و ... به نام "دیار فرزانگان" شهرت دارد یکی از تاریخی ترین و مهم ترین شهرستانهای لرستان محسوب می شود که هر ساله به لحاظ موفعیت جغرافیایی و جاذبه های بی بدیل مقصد سفر بسیاری از مسافران و گردشگران داخلی و خارجی قرار می گیرد.
بافت تاریخی بروجرد به محدودهای از مناطق مرکزی شهر بروجرد گفته میشود که هسته قدیمی این شهر را تشکیل میدهند. در سالهای اخیر، مطالعه و حفاظت از بناهای ارزشمند این بافت مورد توجه سازمانهای مرتبط قرار گرفته است.
بروجرد دارای 50 خانه تاریخی و قدیمی است
بیشتر آثار موجود در این منطقه مربوط به دوره قاجار و قبل از آن هستند و برخی مسجدها و خانههای اعیانی آن از ارزش گردشگری و تاریخی زیادی برخوردارند.
بافت تاریخی بروجرد، مجموعهای بالغ بر ۲۸۰ هکتار از مناطق مرکز و شرق این شهر را شامل میشود که امروزه بیشتر در محدوده خیابانهای جعفری، صفا، شهدا و بحرالعلوم قرار گرفته اند.
این بافت تقریباً شامل حدود تقریبی شهر بروجرد در سال ۱۸۵۰ میلادی است که بر اساس نقشهای که در آن سال توسط ارتش روسیه از این شهر تهیه شده تعریف شده است. بافت تاریخی بروجرد چهار محله یا کوی داشته است: دودانگه، صوفیان، یخچال و رازان. دودانگه محله اصلی و مرکز تجاری و اقتصادی این بافت به شمار میرود.
بناهای تاریخی قابل توجهی مانند امام زاده جعفر، مسجد جامع بروجرد و مسجد سلطانی در این بافت قرار گرفته اند که قدمت برخی از آنها به بیش از هزار سال میرسد.
بازار قدیمی بروجرد و چندین کاروانسرای تاریخی نیز در همین منطقه قرار گرفته اند. بیش از 50 خانه تاریخی در این بافت قرار گرفته که برخی از آنها از معماری جالب توجهی برخوردار هستند. خانه بیرجندی، خانه طباطبایی و خانه افتخار الاسلام از این گروهند.
بر اساس برخی آمارهای موجود بیش از 50 خانه قدیمی و ارزشمند در شهرستان بروجرد وجود دارد که تنها تعدادی از آنها در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده و بقیه در اختیار مالکان خصوصی هستند.
امامزاده جعفر، نمادی از معماری ناب اسلامی
امام زاده جعفر به عنوان یک بنای مذهبی و تاریخی در قسمت شرقی شهر بروجرد واقع شده است که به استناد کتیبه های موجود امام زاده جعفر(ع) فرزند امام موسی کاظم (ع) است اما برخی از منابع و متون تاریخی با پنج واسطه نسبت این امام زاده را به امام سجاد(ع) مرتبط می سازند.
ساختمان گنبد هرمی شکل این آرامگاه نمونه ای بسیار زیبا از هنر و معماری عهد سلجوقی می باشد. داخل حرم هشت ضلعی است و در وسط آن معجری از چوب و ورشوساخته شده است؛ این معجر روی قبری که شش پله پایینتر از حرم است قرار دارد. طبقات بقعه غیر از مخروط انتهایی 18 طبقه است.
تاریخ وفات امام زاده جعفر 525 هـ .ق است. اندازه کلی زیر بنای مقبره 22*20 و ارتفاع آن 20 متر است. سقف آن روپوش و نمای بیرونی آن هرمی شکل با مصالح آجر و کاشی و داخل بنا آئینه کاری است و برروی درب کنده کاری شده آن آیاتی از قرآن کنده کاری شده است.
این مقبره در سال 1208 به فرمان تقی خان حاکم آن زمان بروجرد تعمیر و مرمت شده است. در محوطه این امامزاده پنجاه اصله درخت موجود است که دو اصله آن چنار و یکی از آنها 380 سال قدمت دارد.
بنای امام زاده جعفر(ع) شهرستان بروجرد مربوط به دوره سلجوقی و به شماره 1855 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد امام، ارزنده ترین اثر از معماری اسلامی در بروجرد
ازجمله آثار ارزنده معماری دوره اسلامی در لرستان مسجد امام (سلطانی سابق) است. این بنا یکی از ارزشمند ترین و ممتازترین بناهای بروجرد به شمار می رود.
صحن این بنا دارای طول وعرض 47×61 متر مربع است و در وسط آن حوض بزرگی قرار دارد. مسجد دارای سه درگاه می باشد؛ درگاه شمالی آن به طرف خیابان جعفری باز می شود و دارای طاق و مقرنسهای بسیار زیباست که با کاشی خشت هفت رنگ به سبک دوره قاجاری تزئین و در میان آن نام فتحعلی شاه قاجار نقش بسته است.
طرح و نقشه این بنا از مسجد امام تهران الگو برداری شده است. راه ورودی غربی آن به سمت بازار دواتگران باز می شود وبه خیابان صفا نیز راه دارد.شبستان جنوبی زیر گنبد اصلی قرار دارد. بلندای طاق آن 17.5 متر است و حاشیه آن با کاشیهای سیاه و قهوه ای تزیین شده و محراب این شبستان نیز گچبری شده است.
ایوان شمالی مسجد 17متر بلندی دارد و حاشیه آن با کاشی معرق تزیین شده که در نوع خود از کاشیهای بی نظیر قاجاریه محسوب می گردد.
مسجد امام یکی از حوزه های علمیه قدیمی به شمار می آید که دارای ارسی های مشبک و زیبایی است و در آن 16 حجره برای سکونت طلاب در نظر گرفته شده است. این بنا مربوط به دوره قاجاریه و به شماره394 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع بروجرد، از کهن ترین مساجد ایران
مسجد جامع در خیابان جعفری شهر بروجرد واقع شده است. این مسجد یکی ازکهن ترین مساجد غرب ایران است.
بخش قدیمی این بنا شبستان جنوبی و گنبد آن است که همانند چهارطاقهای زمان ساسانیان است. نقشه مسجد از نوع یک ایوانی است و از یک قسمت وسط به ابعاد 10×10و دو قسمت طرفین به ابعاد20×10مترتشکیل شده است.
ارتفاع گنبد این مسجد تاریخی که در وسط بنا ایجاد شده تا کف مسجد نزدیک به 20 متر است و زمان ساخت آن به عهد سلجوقی برمی گردد.
براساس کتیبه های موجود این مسجد در زمان شاهان صفوی، در سالهای 1022 هجری، 1023 هجری، 1091 هجری و سرانجام در سال 1209 هجری تعمیر ومرمت شده است.
مسجد جامعه بروجرد دارای تزئینات آجری و کاشیکاری بوده است که در طول زمان و بر اثر عوامل طبیعی چون زلزله تخریب شده اند. مواد و مصالح آن از آجر، کاشی و ملات است.
این بنا مربوط به دوره سلجوقی است و به شماره 228 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
به گزارش خبرنگار مهر، شهرستان بروجرد به دلیل برخورداری از جاذبههای تفریحی، تاریخی و مذهبی هر ساله در فصول بهار و تعطیلات نوروز و تابستان پذیرای میهمانان و گردشگران فراوانی از سراسر کشور است.
مسافران و گردشگرانی که با عبور از بروجرد به سمت دیگر شهرهای کشور به ویژه جنوب، توقفی حتی کوتاه برای بهره مندی از مناظر بکر و تفرجگاههای این شهرستان خواهند داشت و با رفتن به دامان طبیعت دل انگیز این منطقه، خاطرات خوشی را ره آورد سفر خود خواهند کرد.
اغلب محورها و جادههای خروجی و حاشیه شهرستان بروجرد به روستاهای خوش آب و هوایی ختم میشود که زیباییهای آن در تمامی فصول سال چشم هر بیننده را به خود خیره میکند.
این در حالیست که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان آب و هوای شهرستان بروجرد، اقلیم این شهرستان و طول و عرض جغرافیایی آن هم ارز بسیاری از نقاط کشورهای اروپایی است.
سراب کرتول و رقص زیبای نشاط و طراوت
در میان این همه مواهب الهی تفرجگاه بکر سراب "کرتول" همچون نگینی سبز و آبی با عطر روحبخش گلها و سبزه زارها پذیرای گردشگران و دوستداران طبیعت است. تفرجگاه سراب کرتول در دامنه کوههای گرین و در میان قلل زیبای هیجده یال و قلههای نهاوند مانند یال کبود و چل نابالغان و دره سیب با پذیرایی از گردشگران بر خود میبالد.
همه ساله به واسطه ریزش فراوان برف در ارتفاعات این منطقه و آب شدن تدریجی برف در این منطقه، در فصل بهار و تابستان، رودخانهای خروشان و زیبا در دامنه این کوهها پدیدار میشود. طراوت و رقص سبزههای این منطقه از برکت خروش و جوشش این رودخانه است.
تفرجگاه سراب کرتول در ایام سال و روزهای تعطیل هفته و به ویژه روز ۱۳ نوروز آغوش سبز و زیبای خود را به روی خانوادههای بروجردی و میهمانانشان باز و آرامش را برای گذران یک روز خوب در دامان طبیعت به آنها هدیه می کند.
تفرجگاه سراب کرتول یکی از مناطق زیبا و بکر بخش اشترینان است که برای تبدیل آن به یک منطقه زیبای گردشگری توجه ویژه مسئولان را میطلبد.
این منطقه پر آب و درخت یکی از زیبا ترین مناطق گردشگری با طبیعتی بکر، درختان کهنسال و آب زلال فراوان است که در فاصله 18 کیلومتری شهر بروجرد در جوار روستای توده زن قرار دارد.
ونایی، دیار چشمه ها و رودخانه های پرآب
ونّایی نام روستایی بزرگ و آباد در شهرستان بروجرد در غرب ایران است. این روستا از توابع بخش اشترینان این شهرستان بوده و در ۱۲ کیلومتری شمال غربی شهر بروجرد در منطقهای کوهستانی قرار گرفته است.
ونایی به عنوان یکی از بزرگترین و پرجمعیتترین مناطق روستایی بروجرد، از ۱۰ کوه و قله مرتفع و شگفت انگیز از جمله "هجده یال"، "سه کوزان"، "والاش"، "برنجه" و "هیگره" برخوردار است.
ونایی در تنگهای بین دو کوه بلند برآفتاب و کوه گرین قرار گرفته است و آب و هوایی کوهستانی دارد. زمستانهای آن سرد و پربرف و تابستانهای آن خنک و معتدل است.
جنوب ونایی را دشت کوچکی تشکیل می دهد که به دلیل وجود آب فراوان، کشاورزی در آن رونق دارد. وجود چشمهسارهای جوشان همچون سراب سفید، دو روزنه، طوطیا و سراب پنبه که از دامن کوههای این منطقه می جوشد و منبع اصلی آب شرب شهر بروجرد است، علاوه بر رونق کشاورزی، طراوت ویژهای را با صدای دلنشین جویبارها در کنار عطر سبزههای بهاری و خنکی نسیم دشتها در مقابل چشم گردشگران به تصویر میکشد.
رودخانه مهیج و خروشان سیمره که از تلاقی چشمهسارهای پرآب این منطقه تشکیل شده، گامی بلند را برای سیرابی دشتهای جنوبی لرستان و پیوستن به رودخانه دز در خوزستان برداشته است. این روستا با جاده آسفالته به بروجرد و اشترینان و با جاده شنی به الشتر وصل میشود.
منطقه سرسبز و بکر روستای "ونایی" از جمله مناطق پر جاذبه بروجرد به شمار میرود که اغلب گردشگران و به ویژه دوستداران کوهپیمایی و کوهنوردی اوقات خوشی را در آن سپری میکنند. ونایی از مناطق گردشگری طبیعی بروجرد است و در فهرست روستاهای گردشگری استان لرستان قرار دارد. دارای یک قلعه تاریخی به شماره ثبت ملی ۱۱۲۲۴ و یک دهنه غار است. ونایی به خاطر سرچشمه های گوناگون، بیشه زارها و کوههای مرتفع از توان بالایی برای گردشگری برخوردار است.
با این وجود "ونایی" را در روزهای تعطیل هفته و ایام نوروز ، بهار و تابستان خنکش بهتر از هر زمان دیگر میتوان احساس کرد چرا که عمده خانوادههای بروجردی به همراه مسافران و میهمانان خود از ساعات اولیه صبح راهی این منطقه شده تا با نشستن در کنار رودخانه و چشمههای پر آب آن ، اوقاتی خوش را در خلوت طبیعت سپری کنند.
همچنین ونایی به عنوان زیستگاهی مناسب برای گونههای جانوری بومی منطقه محسوب می شود و جاندارانی همچون گراز، گرگ، روباه، خرگوش، موش صحرایی، کفتار، خدنگ و پرندگانی مانند حواصیل، کبک، خروس کولی و چنگر از جمله جانوران منطقه کوهستانی ونایی هستند.
پوشش گیاهی غنی این منطقه به ویژه در بهار طبیعت و تابستان همواره مورد توجه اهالی و گردشگران بوده چرا که رویش گیاهان معطر دارویی و خوراکی همانند پونه، بابونه، گون و میخک وحشی به وفور مشاهده میشود.
زیبایی مسحور کننده "گلدشت" و بوی باغ های سیب
منطقه درختی و سرسبز " گلدشت" بروجرد از جمله تفرجگاههای این شهرستان است که اغلب مسافران و گردشگران با نام و ویژگیهای طبیعی این مکان به خوبی آشنایی دارند.
گلدشت یک دره و جلگه وسیع در دامنه کوههای سر به فلک کشیده زاگرس است که محدوده این منطقه از غرب تپه چغای بروجرد آغاز و تا کپرگه ادامه دارد.
گلدشت مشتمل بر چندین روستا است که روستاهای فیال، شیخ میری، قلعه و کپرگه بخشهای مهم آن هستند. دسترسی به گلدشت از طریق جاده آسفالته به طول 12 کیلومتر از غرب شهر بروجرد امکانپذیر است.
این دره آبرفتی حاوی چشمه ها و سرابهای گوناگون است که آب آن ناشی از ذوب برفهای قلل کوه گرین باعث روان شدن رودخانه ای دائمی در این ناحیه شده و به تبع کشاورزی و باغداری در این ناحیه سر سبز از رونق زیادی برخوردار شده است.
دو طرف جاده گلدشت بروجرد مملو از باغهای سیب است که در فصل بهار دیدن شکوفههای درختان چشم هر رهگذری را به خود خیره کرده و انتهای این باغها نیز به رودخانه پر آب گلرود ختم میشود.
گلدشت ناحیه ییلاقی شهروندان بروجردی به حساب می آید و ویلاهای زیبایی در گوشه و کنار آن دیده می شود و همچنین روستائیان خونگرم و امکانات تفریحی فراوان باعث شده تا این ناحیه به خصوص در ایام تعطیل شاهد حضور جمعیت زیادی از مردم بروجرد و مسافران و گردشگران باشد.
گلدشت منطقهای است وسیع و روستاهای آبادی چون شیخ میری و قلعه در آن قرار دارند. سرابها و چشمههای گوناگونی در این دره آبرفتی وجود دارد و آب ناشی از ذوب برفهای قلل کوه گرین و کوه میش پرور باعث روان شدن رودخانهای دائمی در این ناحیه شده که به تبع آن کشاورزی و باغداری در این ناحیه سرسبز از رونق زیادی برخوردار شده است.
منبع : خبرگزاری مهر