تصاویری از طبیعت زیبای کردستان

منبع:

تبیان کردستان

منبع : تبیان

«اورامان» ، ماسوله کردستان

کردستان اصلی ترین محل زندگی قوم کرد است. این استان که در غرب کشور واقع شده در پهنه طبیعی خود دنیایی از زیبایی و تنوع را به گردشگران و طبیعت دوستان عرضه می کند.

این منطقه با انبوه کوهستان ها و دشت های پهناور خود گیاهان و جانوران متنوعی را دربر گرفته است و چشم انداز جنگل های زاگرس، منطقه ای به یاد ماندنی برای طبیعت دوستان به وجود آورده است.

استان کردستان در بهار و تابستان آب و هوایی خنک و معتدل دارد و در زمستان و پاییز سرد و یخبندان است.

هورامان ناحیه وسیعی است که سراسر جنوب استان کردستان را دربر گرفته و یکی از مناطق خوش آب و هوای استان کردستان است که با توجه به کوهستانی بودن از نظر استعدادها و توانمندی های گردشگری و مواهب خدادادی دارای ویژگی های نادری است که می تواند موجب جذب گردشگران خارجی و داخلی شود.

برخی از این چشم اندازها و جاذبه های گردشگری در هورامان شامل چشم انداز دربند دزلی و ارتفاعات و دامنه ای سرسبز آن، آبشار ملور مناطق پیرامون آن که دارای آبی زلال است حاصل ذوب برف های ارتفاعات بالادست آن است  زینت بخش کوه های این منطقه، چشم انداز مزارع پلکانی و معماری سنگی و روستاهای پلکانی شکل.

روستای اورامان تخت:

از توابع بخش اورامان، شهرستان سروآباد در استان کردستان قرار دارد. این روستا طرف جنوب غربی به ارتفاعات اورمان تخت و از طرف شرق به ارتفاعات کومالان محدود می شود.

اورامان در زبان کردی «هورامان» تلفظ می شود و ناحیه وسیع و کوهستانی است که سایر جنوب استان کردستان را در برگرفته و روستای اورامان تخت بخشی از ناحیه اورامان است.

معماری روستا:

بافت این روستا از لحاظ معماری به صورت پلکانی در شیب تند ساخته شده است و پشت بام منزل پایین به منزله حیاط خانه بالاست. دیوار خانه هایی که در این روستا ساخته شده اند به صورت خشک چینی یعنی بدون استفاده از ملات و به طور هنرمندانه چیده شده اند. مهم ترین مصالح مورد استفاده در ابنیه این روستا سنگ و چوب است.

از آن جایی که روستای اورامان تخت در زمان های قدیم مرکز فرمانروایی سلاطین محلی بوده است، این روستا را تخت یعنی پایتخت و مرکز سلطنت نامیده اند.

بقایای آتشکده های زرتشتی در حوالی روستا نشانگر آن است که مردم این منطقه پیش از اسلام پیرو آئین زرتشت بوده اند. مردم این روستا به زبان کردی اورامی سخن می گویند.

الگوی معیشت و سکونت:

براساس نتایج سرشماری سال 1385، این روستا 2800 نفر جمعیت داشته است. فعالیت های اقتصادی روستای اورامان تخت برپایه زراعت، باغداری و دامداری استوار شده است. مهم ترین محصولات زراعی آن گندم، جو و عدس است، همچنین دارای باغ های وسیع میوه است و محصولات سردرختی آن شامل گلابی، گردو، انجیر کوهی و انار است. گیاهان دارویی مانند ختمی، گل گاوزبان، شاتره، بومادران، شیرین بیان، بونه و گون نیز در این روستا به وفور یافت می شود.

اورامان تخت از دیرباز جلوه گاه هنر و تمدن غنی و اصیل کردی بوده است.

در این میان موسیقی جایگاهی ویژه و قابل تأمل دارد. «سیاه چمانه چید» و «کنالپل» از مهم ترین ترانه ها و نواهای این روستا هستند.

صنایع دستی:

گیوه، فرنجی، نمد، قاشق و چنگال چوبی، شانه، جاجیم، سبد و در پنجره های چوبی از هنرهای سنتی و صنایع دستی مردم روستای اورامان تخت است. پیش از ورود کفش های خارجی به بازار انواع پای افزارها و گیوه ها را به صورت دستی در این روستا تولید می کردند.

پوشاک مردم روستا:

پوشاک مردم روستای اورامان تخت مانند سایر روستاییان کردستان، لباس های محلی کردی با طرح ها و رنگ ای زیبا و شاد است. لباس مردان کرد اورامانی از چوخه، پانتول ملکی شال، دستار، فرنجی  مکه بال تشکیل شده و گاهی نیز جافی، کلینجه، شال کلکه، دستار و پیراهن بلند می پوشند.

بازی های محلی:

قلقلان، بیلان، گرزه (گرزبازی) و همک و ممک از متداول ترین بازی های مردم روستای اورامان تخت است.

غذاهای محلی:

از مهم ترین غذاهای محلی این روستا می توان به دوینه، شلمین (پلو)، آش دوغ، لونش، کلانه، شلغم ترش، یکاوه، پلییز، غازین و انواع غذاهای گیاهی و نان های محلی اشاره کرد.

چشم انداز فرهنگی هورامان:

در زبان مردم منطقه هنوز از واژه های پهلوی ساسانی به چشم می خورد. یکی از چشم اندازهای فرهنگی هورامان جشن پیرشالیار است. گروهی آن را از شخصیت های قبل از اسلام می دانند و گروهی آن را بعد از اسلام دانسته و سکونتش را در روستا حدود 900 سال قبل می دانند. درباره ایشان حکایتی وجود دارد که می گوید: در زمان های بسیار دور در بخارا پادشاهی زندگی می کرد که دختری داشت به نام «بهار نار خاتون» این دختر کر و لال بود و تمام حکما نتوانسته بودند بیماری دختر را علاج کنند.

از سوی دیگر در منطقه اورامانات کردستان مردی به نام پیر شالیار زندگی می کرد که صاحب کرامات  معجزات بود و شهرتش عالمگیر شده بود. چون خبر معجزات پیر شالیار به بخارا می رسد، شاه دخترش را همراه با برادرش به نام شالیار سیاو و عده ای دیگر به منطقه اورامانت کردستان می فرستند. آنها وقتی به نزدیکی روستایی که پیر در آن زندگی می کند می رسند، دختر پادشاه احساس می کند که گوشش شنوایی خود را به دست آورده و صداها را می شنود.

از آنجا که پادشاه اعلام کرده بود که هر کس بیماری دخترش را علاج کند می تواند آن را به همسری برگزیند پیرشالیار قبول می کند و چون از مال دنیا چیزی نداشت، اهالی کمک می کنند و برای او جشن عروسی برگزار می کنند و هر کدام از طوایف، بخشی از هزینه ها و کارهای این عروسی را به عهده می گیرند.

پیرشالیار قبل از مرگش وصیت می کند تا آخر دنیا مراسم سالگرد عروسی اش را همه ساله برگزار کنند.

مراسم باستانی پیرشالیار در 2 زمان متفاوت در سال بین 15 اردیبهشت و 10 بهمن ماه (همزمان با جشن سده زرتشتی ها) برگزار می شود. مراسم بهاره را کوهساری می گویند که همزمان با طراوات و سرسبزی اورامان کردستان است و در آن به اجرای دف نوازی و سخنرانی درباره شخصیت پیر شالیار و توزیع نان محلی (کلیره) می پردازند.

مراسم زمستان هر ساله در 10 بهمن ماه به مدت 2 هفته برگزار می شود. اهالی منطقه به این مراسم، عروسی پیرشالیار می گویند. برگزاری این مراسم به عهده متولی آن است که در هر خانواده به صورت موروثی برگزار می شود.

منبع:

روزنامه ایران

منبع : تبیان

10 روستای پلکانی ایران

---

هروقت صحبت از روستاهای پلکانی با آن معماری زیبا و خاصش که می شود همه به یاد ماسوله و ابیانه می افتیم.اما تا به حال از خود پرسیده ایم ایرانی که چهارفصل را دارد مگر می شود فقط دو روستا با این نوع خاص ظاهری را داشته باشد؟ بد نیست با ما همراه شوید تا این زیبایی ها را بیشتر بشناسید و بدانید همه ایران پر از جذابیت های خاص به گونه های مختلف است.

---

روستاهایی که همگی در دامنه کوه ها خود را نمایان کرده اند و زیبایی های کوهستانی به آن ها رنگ و لعابی داده است که از رفتن و زندگی کردن در آنجا لذت می برید.جذابیت های این روستاها به حدی است که هر گردشگری را محو تماشای خود کرده و آنها را به سمت روستاهای پلکانی کشانده است.

بوژان

نیشابور یکی از شهرهای مهم و پر رونق گردشگری ایران بوده است. این بار می‌توان از جاده آسفالتی در نیشابور وارد روستایی زیبا با آب و هوایی خاص و زیبایی‌هایی منحصر‌به‌فرد شد. اینجا بوژان است. روستایی که مروارید گردشگری نیشابور به حساب می‌آید. آبشار بسیار زیبا و رودخانه‌ای که حواشی آن را باغ‌های میوه پوشانده و چشم‌اندازی رویایی را برای گردشگران رقم زده است.

رشته کوه‌های بینالود با انواع گل‌های دارویی و صنعتی توانسته رونق خوبی برای گردشگری نیشابور باشد. بافت این روستا به شکل پلکانی است و از معماری سنتی و خاصی الهام گرفته که دیدنش خالی از لطف نیست. همچنین مردم این روستا بسیار شاد و مهمان‌نواز هستند و از گردشگرانی که به روستایشان می‌آیند، به بهترین شکل پذیرایی می‌کنند. پس یادتان نرود به مروارید این شهر نیز سری بزنید.

اشتبین

الحق که آذربایجان شرقی جایی شبیه بهشت است و مناظر حیرت‌انگیزی دارد؛ در حاشیه سواحل ارس و باز در دل کوه‌های سربه فلک کشیده یاقوتی سبز قرار گرفته است. آسمان آبی، رود و جنگل وحتی مارال‌ها همگی باعث شده‌اند تا اشتبین به روستای شگفت ایران مشهور شود. ‌روستایی که قدمتش به زمان شاه طهماسب صفوی بر می‌گردد.

 تولید ابریشم در این روستا از قدیم رونق بسیاری داشته و گردشگران بسیاری را به سوی خود جذب کرده است. ‌گورستان قدیمی، کتیبه‌های مرمرین قرن‌های 9 ـ 10 هجری همگی حکایت از روستایی دارد که به دست طبیعت چین خورده است؛ چینی که روستا را به شکل طبقه‌ای تراش داده و روستای اشتبین را همچون یاقوتی در دل کوه‌ها نمایان کرده است.یادتان نرود در این میان زنان روستایی نانی می‌پزند و پیشکش مهمانانشان می‌کنند، حتما آن را امتحان کنید.

پالنگان

جاذبه‌های این روستا به سنگ چین بودن ساخت خانه‌هایش است و بس. روستای پالنگان در 45 کیلومتری شهر کامیاران و ابتدای اورامان کردستان است. روستایی با قدمتی از پیش از اسلام با چشمه‌های پر آب و دره زیبای تنگیور در فاصله 800 متری آن که همگی جلوه خاصی به روستا بخشیده است.

تابستان گرم و معتدل پالنگان، قلعه زیبا و تاریخی آن و چشمه‌های دائمی آب معدنی و آبشارهای پلکانی این روستا از جاذبه‌های گردشگری آن به حساب می‌آیند. بهتر است بدانید در این روستا نمی‌توانید با هیچ وسیله نقلیه موتوری تردد کنید همچنین مردم این روستا مردمانی شاد و سرزنده هستند و بیشتر اوقات فراغتشان را با بازی‌های محلی سرگرماند.

اورامان تخت کردستان

خیلی‌ها اورامان تخت را خوب می‌شناسند؛ این روستا همه ساله پذیرای تعداد زیادی از گردشگران خارجی و داخلی زیادی است. اورامان در دل رشته کوه‌های زاگرس و ابتدای حوضه آبریز یکی از بزرگ‌ترین رودخانه‌های کردستان است. روستایی با معماری ویژه و آوازه‌ای جهانی در میان جاده‌های پرپیچ و خم که نه‌تنها تخت نیست، بلکه باشیبی تند و وجود کوه‌هایی بلند، چشم هر بیننده‌ای را به خود خیره می‌کند.

 این روستا در 65 کیلومتری مریوان و 170 کیلومتری سنندج است. اورامان تخت یعنی مرکز سلطنت که در گذشته مرکز حکومت اورامی‌ها بوده است. اما آنچه که گردشگران خارجی و داخلی را به این روستای زیبا و متمدن می‌کشاند، برگزاری دو مراسمی است که در آخرین چهارشنبه منتهی به 15 بهمن و 15 اردیبهشت به نام کمسای با آیین‌های خاص و ویژه‌ای اجرا می‌شود.در کنار این مراسم خاص، نوع لباس پوشیدن مردمان و معماری ویژه آن، روستای اورامان تخت را به مکانی زیبا تبدیل کرده که نظیر آن را هیچ گردشگری نمی‌تواند در ایران ببیند.

کنگ

روستایی با چشم‌اندازهای کوهستانی زیبا و چشمه‌های روان. روستای کنگ در دامنه کوه‌های بینالود قرار گرفته که می‌توان آن را از جاذبه‌های دیدنی و طبیعی اطراف شهر مشهد به حساب آورد. ‌کنگ در لغت به معنای پرنده‌ای قوی پنجه یا دژی مستحکم است. این روستا در 19 کیلومتری غرب طرقبه و 29 کیلومتری مشهد است و ماسوله‌ای دیگر را از دوران قبل از اسلام به جا گذاشته است. رباط پای کوه کنگ یا رباط شاه عباسی که در انتهای دره کنگ و روی دامنه‌ای مشرف به رودخانه کنگ قرار دارد، از دو مسیر قابل دسترسی است که یکی از سمت دره و دیگری از سمت کوهستان است، اگر بخواهید این رباط را پیاده طی کنید، باید توان حدود یک ساعت و نیم پیاده‌روی را داشته باشید.

 این روستا نیز مانند هر روستای دیگری دارای قبرستان است؛ البته با یک تفاوت جالب که سنگ‌قبرهای باارزش این قبرستان از جنس شیست است و روی هر قبر، دو سنگ قبر قلوه‌ای شکل وجود دارد. نکته جالب‌تر درباره این قبرها این است که روی هر قبر علامت مخصوص هر متوفی حک شده است.روستای کنگ از روستاهای سرسبز و پرباغی است که بسیار مورد توجه مردمان مشهد بخصوص طرقبه قرار گرفته است. مسجد و تکیه 150 ساله‌ای که در این روستا قرار دارد، از دیگر بناهای کهن این روستاست.‌اما یادتان نرود وارد روستا که می‌شوید حتما آش دستپخت اهالی این روستا را میل کنید که با نوعی سبزی کوهی و سیب زمینی پخته می‌شود.

اسفیدان یا اسپیدان

روستایی توریستی در خراسان شمالی از توابع شهرستان بجنورد با آب و هوایی خوش که یکی از روستاهای بزرگ این استان به حساب می‌آید و چیزی حدود هشت قرن قدمت دارد، زیارتگاه امامزاده «محمدباقر» و بافت کهن روستا نشانگر این قدمت تاریخی است. روستایی که نمادش درختان صندل با قطر تنه حدود 65 /2 متر است. اسفیدان روستایی با دره‌ها، آبشارها و قلعه‌های زیبا و نادری است که در کمتر جایی می‌توان مشابهش را یافت. اسپیدان، در میان دره‏ای زیبا واقع شده و پیرامون آن را کوه‏های مرتفعی فراگرفته است.

این روستا از جنوب غربی به کوه آق‌قیه و از شمال غربی به کوه اسب و از جنوب غربی به تنگة دهیر مزه محدود می‏شود. اسپیدان با بافت ‌قدیمی و پلکانی زیبا، در میان دره‌ای سرسبز واقع شده و زیبایی مسحور‌کننده‌اش را به رخ حاضران می‌کشاند. چشمه آب معدنی و آبشار هنرور در فاصله 3کیلومتری اسپیدان، طبیعت و سرزندگی فراوانی را برای این روستا و مکانی مناسب را برای گردشگران به وجود آورده است. تاش قلعه، در غرب اسفیدان دیواری صخره‌ای را نشان می‌دهد که نشان از گذشته‌ای بسیار قدیمی دارد. برج قاری مالاق و قارقه برج‌های سنگی قدیمی در اطراف روستا بوده که هنوز قسمتی از پایه‌های آن باقی مانده است.

روستایی که در دل دامنه‌های کوه با گیاهان خودرو، گل‌های رنگارنگ و درختان سر به فلک کشیده‌اش هر گردشگری را به سمت خود می‌کشاند. هجیج در استان کرمانشاه است و در دره‌ای زیبا قرار گرفته است. این روستا از جمله پرجاذبه‌ترین نقاط استان و از مناطق دیدنی اورامانات است و در 25 کیلومتری شهرستان پاوه قرار دارد

هجیج

روستایی که در دل دامنه‌های کوه با گیاهان خودرو، گل‌های رنگارنگ و درختان سر به فلک کشیده‌اش هر گردشگری را به سمت خود می‌کشاند. هجیج در استان کرمانشاه است و در دره‌ای زیبا قرار گرفته است. این روستا از جمله پرجاذبه‌ترین نقاط استان و از مناطق دیدنی اورامانات است و در 25 کیلومتری شهرستان پاوه قرار دارد. روستایی پلکانی، پرپیچ وخم با خیابان های نیم‌دایره‌ای و ساختمان‌های رو به دره و رودخانه سیروان که این روستا را به یکی از شگفت‌انگیزترین روستاهای ایران تبدیل کرده است.

خانه‌های هجیج همگی از سنگ و به صورت خشکه چین و پلکانی ساخته شده و به دلیل کمبود جا ساختار این روستا این‌گونه است. چشمه بل که آب آن به رودخانه سیروان می‌ریزد، از جاذبه‌های ‌آن است. آب این چشمه در هیچ فصلی از سال کم نمی‌شود و از بهترین آب معدنی‌های جهان به حساب می‌آید.

رویین

کوچه‌های پیچ در پیچ، بافت قدیمی خانه‌ها و شیب کوچه به کوچه نظر هر تازه واردی را در این روستا به خود جلب می‌کند. روستای پلکانی رویین در 24 کیلومتری شمال اسفراین و 52 کیلومتری جنوب شرقی بجنورد در یکی از دره‌های دامنه جنوبی کوه آلاداغ که به روستای شکوفه‌های سیب شهرت دارد، در میان کوه‌های سر به فلک کشیده آلاداغ، زیبایی مسحورکننده این روستا در کنار خانه‌های پلکانی، باغ‌های انبوه میوه و دره‌های آن، زیبایی رویین را دوچندان کرده است.

 در ارتفاع قرار گرفتن این روستا و همچنین عبور رودخانه‌ای که از آن می‌گذرد و دلیل سرسبزی آن می‌شود، سبب شده روستای زیبای اسفراین به رویین نام بگیرد. رویین با قدمتی500 ساله، بارگاه امامزاده اسحاق و تپه‌های باستانی توانسته جزو برترین روستاهای پلکانی ایران و پرگردشگرترین آنها قرار گیرد.

سرآقاسیدکوهرنگ

پس از عبور از مسیر پرپیچ و خم و کوهستانی چهارمحال و بختیاری، روستای زیبای سرآقاسید کوهرنگ سر از کوه‌ها برکشیده و خودنمایی می‌کند. سرآقاسید در فاصله 140 کیلومتری شهرکرد باخانه‌هایی تمام خشت و معماری پلکانی قرار دارد که به ماسوله زاگرس معروف شده است. در معماری خانه‌های این روستا (مثل تمام روستاهای پلکانی ایران) پشت‌بام حیاط پایینی حیاط منزل بالایی است. این روستا علاوه بر معماری زیبا دارای چشمه‌سارها، باغ‌های میوه و طبیعت سرشار از زیبایی منحصر به فرد در استان است.

وجه تسمیه این روستا با امامزاده‌ای به همین نام است که پیرامونش را چند درخت گردوی کهنسال و چشمه‌هایی زیبا فرا‌گرفته است. گویی در این روستا زمان متوقف‌شده است و روستاییان همان ساختار و شکل سنتی خود را حفظ کرده‌اند. روستایی که گویش، فرهنگ، آداب و رسوم‌شان دست نخورده باقی مانده است. از مدرنیته و زندگی شهری در این روستا خبری نیست. فصل‌های بهار و تابستان بهترین زمان برای رفتن و پیدا کردن خلوتی برای آرامش در این روستاست تا بتوان چند روزی از زندگی شهری رهاشد و به گذشته‌های شیرین دور برگشت.

زنوزق

اگر به دنبال فرار از گرما و دیدن تابلویی زیبا از نقاشی طبیعت و انسان هستید، چمدان خود رابسته و به سمت آذربایجان شرقی حرکت کنید. روستایی در دل کوه‌های سرسبز و طبیعتی زیبا با خانه‌هایی پلکانی که نشان از صفا و صمیمیت مردمان آن دارد. در این فصل با سفر به این روستا به عظمت خالق هستی پی می‌برید. زنوزق نام روستایی با این همه زیبایی است که علاوه بر زیبایی مسحور‌کننـده‌ و مردمان مهمان‌نوازش عنوان بزرگ‌ترین روستای پلکانی ایران را به خود اختصاص داده است.

این روستا نیز بیش از 800 سال قدمت دارد. گورستان قدیمی با سنگ‌نوشته‌های مربوط به قرن نهم هجری قمری، قلعه زنوزق و مسجد زنوزق، آبشار دامجی قیه و سد قلعه از جاذبه‌های تاریخی این روستا به شمار می‌آیند.

علاوه بر تمامی این جاذبه‌ها می‌توانید به خوشمزه‌ترین قسمت این روستا بروید، پشت‌بام خانه‌های این روستا این روزها پر‌شده از برگه‌های آلو قیسی که رو به‌آفتاب خشک می‌‌کنند و راهی برای امرار معاش اهالی روستاست.

بخش گردشگری تبیان

منبع : تبیان

راهنمای سفر به سومین روستای صخره ای دنیا

---

تابستان به سرعت به روزهای آخر خود نزدیک می شود و این در حالی است که همچنان گرما مردم شهرهای مختلف کشور را آزار می دهد.

---

سومین ماه تابستان رسید و حالا شاید شمال و شمال غربی ایران دیدنی تر شده باشد. طبیعت این منطقه در این روزهای سال آنقدر باب میل می شود که علاقه ای ندارید تا از سکوت و هوای مطبوعش دل بکنید و به خانه برگردید. پس اگر قصد سفر در این روزها را دارید بار سفر خود را ببندید و به روستایی که به زیبایی خود را دردل کوه جا داده است سفر کنید.روستایی به نام کندوان در آذربایجان شرقی.

آنچه روستای کندوان را بر سر زبان ها انداخته است ویژگی های فرهنگی و بومی آن است اما نمی شود به سادگی از معماری عجیب و شگفت انگیز آن گذشت. روستای کندوان به دلیل ویژگی های زیادش شهرت جهانی دارد و توریست های خارجی فراوانی را به خود جلب کرده است اما هنوز خیلی از مردم ایران و بومی های منطقه پا به خاک این خطه شهید پرور و غرور انگیز نگذاشته اند. ساختار زیبا و معماری منحصر به فرد این روستا باعث شده است تا روستای کندوان درفهرست آثار قابل ثبت در میراث جهانی یونسکو قرار بگیرد هر چند هنوز این اتفاق رخ نداده است  و تاکنون تلاشی برای ثبت نهایی آن انجام نشده است.

وجه تسمیه کندوان
روستای کندوان در دهستان سهند بخش مرکزی شهرستان اسکو واقع شده‌ و دارای جاذبه‌های گردشگری فراوانی‌است .
کندوان یکی از سه روستای صخره‌ای جهان است که این موجب جذابیت بی‌نظیر آن شده است. معماری روستای کندوان و جاری بودن زندگی مردم در قالب بافت قدیمی آن یک استثناء در دنیا به حساب می‌آید. چرا که دیگر در کاپادوکیه ترکیه و داکوتا آمریکا (هر دو دارای معماری صخره‌ای هستند) کسی زندگی نمی‌کند.

در حقیقت آنچه به کندوان هویت باستانی و تاریخی داده است، وجود ۱۱۷ خانواده و منزل مسکونی درون توده‌های مخروطی و هرمی شکل صخره‌هاست.

می‌توان گفت وجه تسمیه کندوان به خاطر خانه‌های کندویی شکلی است که در دل این صخره‌های مخروطی قرار گرفته‌اند و چون خانه های روستا شباهت زیادی به کندو های عسل دارد این نام را برای روستا انتخاب کرده اند.

پیشنیه روستای کندوان به گفته باستان شناسان قدمت این روستا به 3000 سال پیش می رسد. مردمان آن سنگهای را کنده ودر دل کوه زندگی را بنا نهادند.دامداری و کشاورزی و باغداری عمده فعالیت مردمان این روستاست،لوله کشی آب و برق در دل این سنگ ها همزیستی مسالمت آمیز بشر با محیط زیست را نشان میدهد . کندوان نمونه زیبای استفاده از طبیعت در زندگی انسان است.
در مورد تاریخچه کندوان این چنین نقل شده است که نخستین کسانی که به کندوان پا گذاشته اند، ساکنان روستایی به نام حیله ور بودند که در دو کیلومتری غرب کندوان قرار داشت و در قرن هفتم هجری برای در امان ماندن از حمله مغول‌ها به دشتی در مقابل کندوان فعلی مهاجرت کرده‌اند و در طول مدت زمانی به تدریج درون کران‌ها را حفاری کرده و پناهگاهی امن برای خود ساخته‌اند که از آن زمان تاکنون فرزندان آنها نسل به نسل در همان خانه‌های سنگی سکونت دارند.

شاید برایتان جالب باشد که اکنون تمام خانه های این روستا سند دارد و حالا هر شخصی که بخواهد صاحب خانه ای شود باید مجوزهای آن را دریافت کند. نکته جالب دیگری که در مورد این روستا شنیده می شود شرط ازدواج است که هر پسری که قصد ازدواج داشته است باید خانه ای را حفر می کرده است تا بتواند در روستا ساکن شود.

ویژگی های جالب روستای کندوان کوه سهند یکی از 5 کوه آتشفشانی مهم ایران در استان آذربایجان شرقی است که روستای کندوان را در خود جای داده است و از نظر جاذبه های زمین شناسی و معماری دارای اهمیت است.
شیوه بنای خانه‌های این روستا از نوع معماری صخره ای و به شکل مخروطی یا کله قندی می‌باشد. برخی از باستان شناسان قدمت این روستا را به دوره های پیش از اسلام نسبت می‌دهند.
در دل این تپه‌های بلند که ارتفاع بعضی از آنها به 40 متر می‌رسد صدها آغل، انبار و اتاقک حفر شده که بسیار دیدنی است.

کوچه های روستای کندوان از زیبایی خاصی برخوردار است. شما برای رسیدن به خانه های روستا و رفتن به دل روستا باید از کوچه ها عبور کنید.  بعضی از پیاده رو ها از جنس چوب هستند و شکل زیبایی را بوجود آورده اند که برای راحتی گردشگران در نظر گرفته شده است. هوای این روستا در فصل تابستان رویایی است و در زمستان برای توریست ها به دلیل سرما کمی طاقت فرسا می شود. این روستا دارای دو مسجد تاریخی است. یکی از آنها مسجد جامع با چهار طبقه فضا بوده و 800 سال قدمت دارد. حمام تاریخی به عنوان تنها گرمابه صخره ای ایران که عایق طبیعی و حراراتی دارد  یکی دیگر از ویژگی های جالب روستا است. آب این حمام 400 متر مربعی از طریق شیب طبیعی و با استفاده از لوله های سفالی حفر شده در داخل دیوار ها از آب معدنی چشمه کندوان تامین می شود. بازارهای کوچک و بزرگی نیز وجود دارد که شکل زیبایی به روستا بخشیده اند. همچنین آب معدنی گوارایی از دل یکی از تپه های این روستا می جوشد که از شهرت فراوانی برخوردار است و برای امراض کلیوی بسیار مفید است.اگر به روستا سفر کردید نوشیدن آن را از دست ندهید.

چگونه برویم ؟ روستای کندوان مسیر مناسبی برای رفتن دارد. اگر وسیله شخصی دارید توصیه می کنیم آن را برای رفتن به تبریز و روستای کندوان انتخاب کنید چرا که مسیر آذربایجان شرقی از زیبایی های خاصی برخوردار است و قطعا مسیر رسیدن به روستای کندوان خود از جذابیت های سفر به شمار می رود. از تبریز هم برای رسیدن به کندوان، باید به سمت جنوب غرب ، 54 کیلومتر برانید و پس از گذر از شهر سهند و اسکو به روستای کندوان برسید.

اگر طالب سفر با اتوبوس ، قطار یا هواپیما هستید می توانید به راحتی بار سفر به این روستا را ببندید  زیرا در روزهای مختلف هفته امکان سفر با وسایل نقلیه عمومی وجود دارد. تنها تفاوت در این است که باید به ابتدا به شهر تبریز بروید و سپس به روستای کندوان برسید.
چه سوغات بیاوریم؟
روستای کندوان به دلیل حضور گردشگران فراوان بازارهای کوچک و بزرگ جالبی را در خود جای داده است. در پایین دست دِه یک رودخانه قرار دارد که در کنار آن اهالی فراورده‌های کندوان را به فروش می‌رسانند مثل عسل، داروهای گیاهی و کوهی، میوه‌های خشک، گردو، و صنایع دستی از جمله منبت چوب ، معرق چوب و سفال که چشم ها را خیره می کند. قالی و گلیم و ورنی ، شیشه گری سنتی ، سنگ های جالب و قدیمی از جمله سوغاتی های بومی به شمار می رود .

کجا بمانیم ؟چه بخوریم ؟
وجود گردشگران ایرانی و خارجی باعث ساخته شدن هتلی با سبک و سیاق خانه‌های کله قندی شده است. وجود این گردشگران از سویی کمکی زیادی به اقتصاد کندوان می‌کند. در ابتدای روستا گیشه‌ای قرار دارد که با دریافت ۳۰۰ تومان اجازه ورود گردشگران را به داخل می‌دهد و به گفته دهدار کندوان درآمد حاصل از آن صرف نگهداری روستا می‌شود. بعضی از اهالی روستا هم با دریافت ۲۰۰ تومان اجازه بازدید از داخل خانه‌هایشان را می‌دهند. ولی عده زیادی هم دل خوشی از حضور هر روزه تعداد زیادی غریبه در محل زندگیشان ندارند.

اگر خیلی علاقه مند هستید تا تجربه یک شب زندگی در این روستا را داشته باشید هتل لاله کندوان که سومین هتل صخره ای در دنیا می باشد بهترین گزینه است. این هتل دارای 40 کرانه ( اتاق سنگی طبیعی ) به همراه جکوزی و روم سرویس سمعی - بصری است که در فاز اول جمعا 10 کران همراه با رستوران با تمام امکانات آماده بهره برداری شده است . کرانه ها در زمستان دارای سیستم گرمایشی از کف و در تابستان به دلیل مطبوع بودن هوا نیاز به تهویه خاصی ندارند.2 کرانه دیگر سال 92 به این مجموعه اضافه گردیده است که در کل شامل 16 اتاق می شود. 

 به جز این هتل می توانید به هتل "قصر" اسکو نیز بروید. همچنین شهر تبریز هتل های فراوانی دارد.

در کندوان ، آبگوشت ، کوفته تبریزی مخصوص و کباب کوبیده از جمله غذاهای رایج  به شمار می رود و شما می توانید  این غذا ها را هم در هتل و هم در مکانهای خانوادگی که در محیطی دلنشین در روستا وجود دارد،میل کنید و از بابت  سلامت تغذیه نیز اصلا دغدغه ای نداشته باشید چرا که اگر غذاهای این روستا را تجربه نکنید سفری بیهوده را به سرانجام رسانده اید.

به کوشش:رضا سیگاری
بخش گردشگری تبیان

منبع : تبیان

موسیقی در استان فارس

در قسمت قبل به 

بازی ها و ورزش های سنتی استان فارس  پرداخته شد اینک در ادامه می خوانیم...

در ایل قشقایی سه گروه موسیقی دان وجود دارد: عاشق ها، چنگیان و ساربانان.

عاشقان قشقایی: عاشقان قشقایی از مناطقی مانند قفقاز و شیروان به استان فارس  مهاجرت کرده اند و از این رو ترک زبانند. ساز اصلی آنها «چگور» است اما از سه دهه پیش «تار» جای آن را گرفت و اکنون کمانچه ساز اصلی آنها است. عاشق ها به دلیل شرایط سخت زندگی، بیشتر در شهرها زندگی می کنند و ارتباط چندانی با ایل ندارند. بسیاری دیگر نیز به دلیل تنگدستی در روستاهای دوردست و آبادی های اطراف شیراز زندگی می کنند و بدین ترتیب بسیاری از آهنگ های آنها فراموش شده است.

عاشق ها معمولاً داستان های طولانی را توأم با ساز و آواز ارائه می کنند. از آهنگ های قدیمی عاشق ها می توان از «سحرآوازی»، «جنگ نامه» و از آهنگ های متداول امروزی از «کوراوغلی»، «محمود و صنم»، «هلیله و خسرو» و «بیستون» نام برد.

چنگیان: موسیقی قوم قشقایی در میان «چنگیان» رایج است. آنها نوازندگان «کـُرنا»، «ساز» و «نقاره» هستند. این هنرمندان معمولاً در عروسی ها و سایر جشن ها می نوازند. چنگی ها نیز مانند عاشق ها از مردم محروم و زحمتکش ایل هستند. چنگیان نمایانگر موسیقی متداول طایفه ی خویش هستند و نواهای آنها، پیچیدگی و دشواری نواهای عاشقی را ندارد و آینه تمام نمای موسیقی عامیانه به شمار می رود.

ساربانان: ساربانان آهنگ های قومی ایل را با «نی» می نوازند. «نی» در میان مردم ایل، سازی قدیمی و شناخته شده است. ترانه های عاشق ها و چنگیان به زبان ترکی قشقایی است ولی ساربانان با زبانی غیر از آن یعنی «کوروشی» می خوانند که شبیه زبان پهلوی است. در میان آهنگ های مخصوص ساربانان می توان از «گدادارنما» که در وصف شترهای در حال حرکت است، نام برد. بخش قابل توجهی از موسیقی ایل قشقایی را «لالایی» تشکیل می دهد که در میان مادران ایل معمول است.

در ایل قشقایی آهنگ هایی وجود دارد که آنها را در هنگام کار اجرا می کنند ومعروف ترین آنها عبارت اند از: سحرآوازی، جنگ نامه و موسیقی هایی که برای برنج کوبی، راندن گله و دوشیدن احشام نواخته و خوانده می شود.

کتاب  سیمای میراث فرهنگی استان فارس

زهره پری نوش - سایت تبیان

منبع : تبیان