روز جهانی حیات وحش (عکس)

تعداد زیاد شکارچیان در استان گلستان با توجه به ذخایر غنی حیات وحش علاوه بر اینکه گونه های جانوری را در معرض خطر انقراض قرار داده باعث شده به دلیل سرب فراوانی که در طبیعت رها می شود حتی سلامتی انسان ها نیز به خطر بیافتد.

منبع : عصر ایران

آرزو" ، محیط بان 6 ساله جزیره کبودان

آرزو" ، محیط بان 6 ساله جزیره کبودان

تاریخ انتشار: ۲۹ بهمن ۱۳۹۲

عصرایران ؛امید یوسفی^*  هفت سال پیش در فصل بهار و موسم فرزندآوری میش ها ، محیط بانان اداره کل حفاظت محیط زیست آذربایجان غربی مستقر در سرمحیط بانی جزیره کبودان در میان دریاچه ارومیه، جهت بررسی وضعیت سلامت آنها در کوههای جزیره در حال گشت زنی بودند که ناگهان از فاصله دور متوجه می شوند که نوزادی تازه متولد شده و بدون مادر در کنار سنگی در حال جان دادن است.

محیط بانان بعد از اطمینان از اینکه او بی مادر مانده ، او را به مقر خود منتقل و بعد از انجام کمکهای اولیه و دادن شیر به او کم کم متوجه می شوند که چشمان خود را باز می کند.
از آن پس ، مراقبت از این میش زیبا به عهده محیط بانان می افتد؛ نامش را "آرزو" می گذارند و 6 ماه به او شیر گوسفند و شیر خشک می دهند تا رشد کند و بتواند علوفه بخورد.

بعد از آن، آرزو به محیط بانان خو می گیرد و هرگز ترک شان نمی کند. او اینک با محیط بانان انس گرفته و آنها را مانند خانواده خود می شناسد و دوست دارد؛ گو این که او نیز محیط بان شده است.

در فصل زمستان که در جزیره کبودان ارتفاع برف در بسیاری از نقاط کوه به بیش از نیم متر می رسد و سرمای 20 درجه زیر صفر و همراه با مه بر منطقه حاکم است آرزو نیز به کمک محیط بانان آمده و به همراه آنها به حفاظت از منطقه می پردازد.

به ندرت پیش می آید که محیط بانان جهت بررسی منطقه به کوه بروند و آرزو به همراه آنها نرود. حتی در برخی از موارد آرزو به کمک محیط بانان شتافته و با وجود سرما،مه و طوفان مواردی را که احیانا محیط بانان مشاهده نمی کنند را به آنها به گونه ایی نشان می دهد.
این حیوان به واسطه غرایز خدادادی اش به راحتی حتی در این شرایط سخت در کوهستان بهترین و امن ترین راه عبور را تشخیص می دهد و پیش می رود و در صورت مشاهده گله های قوچ و میش توجه محیط بانان را نیز به آنها جلب می کند.

*رئیس اداره پارک ملی دریاچه ارومیه

منبع : عصر ایران

تعداد محیط بانانی که در ایران مشغول به کار هستند، حدود یک دوازدهم استاندارد جهانی است

محیط بان ها تنها مانده اند ؛ ارتش کمک کند

تدبیر دولت، قدرت ارتش و حمایت مردم

عصرایران ؛ جعفر محمدیی- "وسعت زیاد ایران و محیط زیست گسترده ، حیات وحش و گونه های گیاهی متعدد و بعضاً در معرض انقراض ، افراد سودجو یا تفریح طلبی که به جان درختان و حیوانات افتاده اند" ، همه این ها یک سو و "تعداد اندک محیط بانانی که با حداقل حقوق کار می کنند و قوانین ناکارآمد زیست محیطی" از سوی دیگر ، دست به دست هم داده اند تا محیط زیست ایران در معرض یک فروپاشی جدی قرار گیرد.

هم اکنون بسیاری از گونه های گیاهی و جانوری در ایران از بین رفته اند (مانند شیر ایرانی که دیگر وجود ندارد) و یا در معرض انقراض اند(مثل خرس سیاه و هوبره).
در شکل گیری این وضعیت مصیبت بار عوامل متعددی دخیل هستند که در این نوشتار صرفاً به بحث محیط بانی و تنهایی محیط بانان اشاره می کنیم.

تعداد محیط بانانی که در ایران مشغول به کار هستند، حدود یک دوازدهم استاندارد جهانی است (بعضی ها می گویند یک چهارم). علاوه بر این ، محیط بانان در مواجهه با شکارچیان غیرمجاز ، حتی در مناطق حفاظت شده تقریباً خلع سلاح هستند چون برغم داشتن اسلحه ، اگر با شکارچیان درگیر شوند و آسیبی به آنها برسانند ، خود گرفتار مراحل قانونی و قضایی می شوند. این ، گذشته از محیط بانانی است که به وسیله شکارچیان هدف قرار گرفته و به شهادت رسیده اند.

شاید در کوتاه مدت ، امکان افزایش تعداد محیط بانان وجود نداشته باشد ، هر چند که باید برنامه استخدام و آموزش محیط بانان و تأمین بودجه برای آنها به طور جدی دنبال شود. لذا در شرایط کنونی ، شاید بهترین گزینه استفاده از نیروهای ارتش به عنوان ضابطان سازمان محیط زیست در مناطق حفاظت شده باشد.

این تجربه ای است که در برخی کشورها که به محیط زیست اهمیت ویژه می دهند عملیاتی شده و بسیار هم مؤثر بوده است.
البته استفاده از ارتش ، به معنای این نیست که سازمان محیط زیست این مناطق را به ارتش واگذار کند بلکه باید یگان های آموزش دیده ای از ارتش ، در تعامل با سازمان محیط زیست و تحت نظر آن به محیط بانان در برقراری امنیت در مناطق حفاظت شده و زیستگاه های حیات وحش کمک کنند.

تشییع پیکر یکی از محیط بانان که توسط شکارچیان به شهادت رسیده است

بی شک افسران تحصیل کرده و علاقه مندی که دوره های آموزشی مرتبط زیست محیطی را هم طی کرده باشند ، می توانند با حضور هدفمند در مناطق هدف ، هم به محیط بانان کمک کنند و قوت قلب شان باشند و هم باعث شوند شکارچیان جرأت و جسارت قبلی را نداشته باشند.

در کنار این حضور ، باید قوانین حمایت از محیط بانان نیز تقویت شود. در کشور کنیا که طبیعت بکر و حیات وحش منحصر به فردش از جاذبه های توریستی و منابع درآمدی این کشور به شمار می رود ، قانونی وجود دارد مبنی بر این که محیط بان به هر فرد مسلحی که وارد مناطق حفاظت شده شود "باید" شلیک کند ولو این که این شلیک منجر به مرگ فردی باشد که با سلاح وارد حریم شده است. قانون هم به طور مطلق از محیط بان حمایت می کند.

جالب این جاست که در برخی کشورها ، افرادی که می خواهند وارد مناطق حفاظت شده بشوند باید تعهد بدهند که هیچ گونه سلاحی را حمل نخواهند کرد و حتی اگر مورد حمله حیات وحش قرار بگیرند حق آسیب رساندن ندارند چون این ها هستند که وارد حریم حیوانات شده اند و با علم به خطرات محیط ، خود را در معرض آن قرار داده اند.

از جنایات شکارچیان

این وضعیت باعث می شود افراد در زیستگاه های حفاظت شده ، هم از جانب محیط بانان در معرض کنترل و خطر باشند و هم از سوی حیات وحش ؛ به همین دلیل ترجیح می دهند به طور غیر قانونی وارد این مناطق نشوند و برای بازدید از آن ، از طرق قانونی و حفاظت شده اقدام کنند تا هم از طبیعت لذت ببرند و به تماشای حیات وحش بپردازند و هم خودشان محفوظ باشند و نهایتاً محیط زیست هم آسیب نبیند.

اما در کشور ما ، نه تنها از این سختگیری ها خبری نیست ، بلکه شکارچیان در روز روشن ، با موتور سیکلت به تعیقب آهوها می پردازند تا حیوانات نفس بُر شوند و به دام بیفتند یا با سلاح هایی که بعضاً رگباری هم شلیک می کند ، یه سمت پلنگ ها و میش ها و ... تیز اندازی می کنند و محیط بانان هم در مقابل شان عملاً نمی توانند کاری کنند.

پارک ملی گلستان در فصل زمستان

از همه بدتر این که نهادهای رسمی ، در فرایندی کاملاً قانونی به افراد اجازه می دهند شکار کنند و مشخص است وقتی  پای شکارچیان به زیستگاه حیوانات در ظاهری قانونی باز شود، اقدامات غیر قانونی دور از ذهن نیست.

از سازمان حفاظت محیط زیست که در دوره کنونی ، جان تازه ای گرفته انتظار جدی می رود پیشنهاد استفاده از توان ارتش به عنوان ضابط را مورد بررسی کارشناسی قرار دهد تا عنداللزوم به عنوان لایحه به مجلس برود و لباس قانون به تن کند.

وظیفه ارتش ، حراست از کشور است و زیستگاه های تحت حفاظت نیز با هر عنوانی بخشی از کشورند.
یادمان باشد که اگر امروز حرکتهای جدی نکنیم ، فردا خیلی دیر است. فجایع زیست محیطی عمدتاً قابل جبران نیستند کما این که دیگر نمی توان ببر مازندران را که نسلش را شکارچی ها برانداختند بار دیگر زنده کرد.

منبع : عصر ایران

قلعه‌ افسانه‌‌ای «ضحاک

فارس گزارش می‌دهد

سفری هیجان‌انگیز به قلعه‌ افسانه‌‌ای «ضحاک»

رفتن به دل افسانه‌ها آنقدرها هم که به نظر می‌رسد سخت و ناممکن نیست. اگر اهل رفتن باشی، راه تو را می‌‌خواند و به دل افسانه‌ها می‌کشاند؛ افسانه قلعه‌ای در دل دشت‌های وسیع.

به گزارش خبرگزاری فارس از تبریز، اینجا قلعه‌ایست که قصه‌اش با نام ضحاک و مارهایش گره خورده است و از پس هزاران سال همچنان زیبا و باشکوه با نگاه رمزآلودش، کوهنوردان را بدرقه می‌کند. قلعه ضحاک، یادگار روزگاران بسیار دور است اما شکوه و زیبایی‌اش را بی‌شک مدیون هنرمندان عصر ساسانی است که با سرانگشتان ذوقشان بر گچ و ساروج نقش زده‌اند و انسان و گل و اسلیمی و گار و مار و پرنده و سرباز و خورشیدهای گچی را به منطقه هدیه داده‌اند.

***

قلعه ضحاک در دشتی بسیار دیدنی در شهرستان هشترود آذربایجان شرقی و حدود 140 کیلومتری جنوب شرقی تبریز قرار دارد.

رسیدن به شهرستان هشترود و دامنه تپه‌های منطقه وسیعی که به قلعه ختم می‌شود، آغاز راه پر پیچ و خمی در دل تاریخ و طبیعت است.

برای رسیدن به مقصد باید مجهز به کفش راحت، لباس سبک و برای اطمینان لباس ضدآب باشید، بهار این منطقه بسیار مطبوع و البته پر باران است. در ابتدای مسیر، می‌توانید کنار دریاچه کوچکی که در دامنه تپه‌ها تلألو آسمان را در دشت می‌تاباند بایستید و دور و بر را خوب ببینید. از اینجا فقط چند کوه چندان بلند و دشت‌های وسیع دیده می‌شود. کوله یا کیفتان را محکم کنید، چراغ قوه پرنوری در دست داشته باشید و حرکت کنید. اولین خوان رسیدن به قلعه ضحاک، عبور از داخل تونل قطار است! این تجربه هیجان‌انگیز است، اما باید بسیار مراقب و گوش به زنگ باشید. هر لحظه احتمال عبور قطارهای باری از این مسیر وجود دارد. هر وقت صدای قطار را شنیدید یا صدای سوت قطار را شنیدید به سرعت به سمت دیوارهای تونل بروید، دستها را به دیوار بچسبانید و بی‌حرکت باشید تا قطار عبور کند. سفرتان را با حرکات اضافی داخل تونل خراب نکنید!

چیزی بین 10 دقیقه تا یک ربع در تونل بزرگ خواهید بود تا به روشنایی برسید. این سوی کوه تا آن طرفش کاملا متفاوت است و بافتی جنگلی تر دارد. در اوایل سال این محوطه پر شکوفه و رنگارنگ است. از اینجا به بعد کوه نوردی نه چندان ساده‌ای آغاز می‌شود. مسیر به دلیل رفت و آمد کوه نوردان و مرمتگران قلعه تقریبا مشخص و کوبیده شده است.

هنگام بالا رفتن از دیواره کوه، هر چند دقیقه یکبار بایستید و به ارتفاع طی شده نگاه کنید، ارتفاع آنچنان رشد ناگهانی دارد که از دیدن آن شگفت زده می‌شوید! در دل این مسیر و از لابلای کوه‌هایی که هر لحظه زیر پایتان کوچکتر و کوچکتر می‌شوند می‌توانید رود پر پیچ و خمی را ببینید که کوه‌ها را دور می‌زند و در دور دست گم می‌شود. مسیر ریل راه‌آهن هم از این بالا به خوبی پیداست.

در مسیر بالا رفتن از کوه به دیواره‌هایی برمی‌خورید که شکل عجیبی دارند، شکل آجر! اینها برج و باروهای قدیمی هستند که حرکت کوه و وضعیت جوی و احتمالا رها شدن کار ساخت آنها را به بخشی از کوه تبدیل نموده است و امروز با دقتی زیربینانه قابل تشخیص هستند.

بعد از رسیدن به بالای این محوطه، دشت وسیع دیگری مقابلتان خود نمایی می‌کند و از همین اول راه می‌توانید یکی از بخش‌های قلعه را ببینید، چهارتاقی ساسانی که بر لبه پرتگاه استوار و باشکوه ایستاده است.

کافی است دشت را به سمت قلعه‌ای که در دور دست پیداست طی کنید و با یک کوه نوردی مختصر دیگر و بالا رفتن از دامنه تقریبا هموار متصل به بنای قلعه، به این محوطه تاریخی برسید.

برداشتن آخرین گام‌ها به سمت بالای کوه همراه است با دیدن منظره باشکوه چهارتاقی کهنسالی که هنوز گچبری هایش در افق می‌درخشند. اینجا محوطه‌ای بسیار کهنسال است و آنچه در تاریخ آمده می‌گوید اقوام بسیاری در صدد ساخت و پرداخت آن به عنوان ارگی حکومتی بودند، اما مهم‌ترین و زیباترین آثار آن بازمانده‌های عصر ساسانی هستند؛ گچبری‌های بی‌نظیری که بخشی از آنها اکنون در موزه آذربایجان در تبریز خودنمایی می‌کنند و بخش دیگر در محوطه کارگاه مرمتی قلعه، در چند متری چهارتاقی.

برای دیدن بهتر محوطه باید زیر چهارتاقی بروید تا عظمت و هنر هنرمندان روزگاران دور منطقه را ببینید؛ چهارتاقی دقیقا روی لبه پرتگاه استوار شده و صده‌هاست همچنان با غرور به بینندگان خود لبخند می‌زند.

در این محوطه می‌توانید چهارتاقی، آثار گچی و آثار بازمانده از بناهای اطراف قلعه را ببینید و بعد از رفع خستگی و خوردن خوراک مختصری راه برگشت را در پیش بگیرید.

پیشنهاد می‌کنیم برای تنوع هم که شده از سوی دیگر تپه پایین بروید و همراه مسیر رودخانه خود را به دامنه‌هایی برسانید که وسیله نقلیه‌تان را آنجا گذاشته‌اید. در این مسیر از دره زیبا و سرسبزی در دل کوه و از یک تونل کوچکتر هم عبور می‌کنید.

مسیر این قلعه‌نوردی، کمی طولانی و کمی سخت است؛ قبل از حرکت حتما تجهیزات خود را چک کنید. داشتن کفش راهت و مناسب، لباس سبک و گرم و ضد آب، چراغ قوه و خوردنی‌های پرانرژی مانند خرما، حلوا ارده، شکلات و آجیل و همچنین آب می‌تواند موجب افزایش لذت مسیر باشد.

طول این مسیر در دل کوه است و چیزی برای خوردن نمی‌توانید پیدا کنید؛ در مورد آب خوردن و خرما دقت ویژه‌ای داشته باشید!

امیدوارم خوش شانس باشید و به آسمان آفتابی منطقه با چند لکه ابر بربخورید، یکی از بهترین و باشکوه‌ترین مناظر بهاری را برای عکاسی در اختیار خواهید داشت.

اگر وسیله شخصی برای رفتن به پای قلعه ندارید، از راهنماهای محلی کمک بگیرید. این افراد را می‌توانید در میدان اصلی شهر پیدا کنید و از آنها بخواهید با تعیین قیمتی برای رفت و آمد همراهی‌تان کنند.

بهتر است خیلی مراقب تونل قطار باشید و نگذارید این تجربه بی‌نظیر به خاطره‌ای تلخ تبدیل شود.

شکوه و عظمت نقاشی بهار در دشت‌ها و کوه‌های آذربایجان را با سفر به قلعه ضحاک تجربه کنید؛ بی‌شک تجربه بهاری بی‌نظیری خواهد بود.

..................................

فرینوش اکبرزاده

................................

انتهای پیام/60001ع40

منبع : خبرگزاری فارس

تالاب‎های استان گلستان با مناظر خیره‎کننده پذیرای مسافران نوروزی + تصاویر

5/ایران‌گشت/گلستان

تالاب‎های گلستان با مناظر خیره‎کننده پذیرای مسافران نوروزی + تصاویر

تالاب‎های گلستان با مناظر خیره‎کننده پذیرای خیل بی‎شماری از مسافران و گردشگران نوروزی است.

به گزارش خبرگزاری فارس از گرگان، استان گلستان یکی از سه استان شمالی کشور است که با بیش از 20 هزار کیلومترمربع وسعت در حاشیه دریای خزر واقع شده است، موقعیت طبیعی و جغرافیایی گلستان به گونه‎ای است که برای هر سلیقه‎ای طبیعت مورد نیاز را در اختیار قرار می‎دهد در واقع در این استان، جنگل، دریا، کوه و دشت در کنار هم جمع شده‎اند.

در این میان، تالاب‎های آلاگل، آلماگل، آجی‎گل و گمیشان از مجموعه تالاب‎های بین‎المللی کشور در دشت ترکمن‎صحرا و در نزدیک مرز ایران و ترکمنستان از مناطق مهم دیدنی استان است.

این تالاب‎ها زیستگاه مناسبی برای پرندگان آبزی و کنار آبزی مهاجر به شمار می‎روند و به دلیل این جاذبه‎های طبیعی در ایام مختلف پذیرای خیل بی‎شماری از مسافران و گردشگران است.

در نخستین اجلاس دفتر تحقیقات بین‎المللی پرندگان آبزی و مهاجر که در سال 1350 در رامسر با شرکت پژوهشگران و کارگزاران حفاظت از محیط زیست برگزار شد، این تالاب‎ها در گنبدکاووس از تالاب‎های بین‎المللی اعلام شدند.

مجموعه‎ی این تالاب‎ها، زیستگاه ویژه‎ای برای بسیاری از پرندگان آبزی و کنار آبزی بوده که با شروع فصل سرما، پرندگان مهاجر از نواحی شمالی به این تالاب‎ها مهاجرت کرده و نیمی از سال را زمستان گذرانی می‎کنند.

پرندگان مهاجر نظیر فلامینگو، قو، غاز، بالکان، حواصیل، چنگر، آبچلیک، اگرت‎ها، پرستوهای دریایی، سلیم و کاکایی‎ها از عمده پرندگان موجود در این تالاب‎ها هستند.

در واقع تالاب‎های بین‎المللی بخش مرزی «داشلی‎برون» گنبدکاووس از جمله نقاط بسیار دیدنی و جذاب مناطق کویری شمال این شهرستان، به دلیل زیبایی خاص، حیات‎وحش و مواد غنی، همواره مورد توجه گردشگران و محقق است.

تالاب آلاگل

تالاب آلاگل در شرق جاده «اینچه‎برون» آق‎قلا قرار دارد و مساحت آن در زمان پرآبی به 2 هزار و 500 هکتار می‎رسد.

آب این تالاب مانند سایر تالاب‎های این منطقه، از رودخانه اترک و زهکش‎های طبیعی و نهرهای شور به نام‎های سامان و شورجه تأمین می‎شود.

برخی از محیط پیرامون این تالاب با پوشش نی و جگن و درختچه‎های گز پوشانده شده است. سطح آب این تالاب در نوسان است و میزان ورودی آب تالاب به آب رودخانه اترک بستگی دارد.

تالاب آلماگل

یکی دیگر از این تالاب‎های بین‎المللی، آلماگل است که در شمال روستای تنگلی و با فاصله بسیار کمی از مرز ایران و ترکمنستان قرار گرفته است.

تالاب آلماگل 207 هکتار مساحت دارد که عمق آن در بیشتر نقاط یک تا 5/1 متر و حداکثر آن سه متر است.

حاشیه‎های این تالاب را پوشش نی فرا گرفته و ضلع جنوبی و مسیر کانال ورودی آب به تالاب نیز پوشیده از جنگل‎های گز است. در این تالاب، به علت نزدیکی به مرز، شکار و هرگونه تیراندازی ممنوع است. آب تالاب آلماگل به علت نزدیکی به رودخانه اترک شیرین است.

تالاب آجی‎گل

تالاب آجی‎گل یکی دیگر از تالاب‎های بخش داشلی‎برون است که بالغ بر 350 هکتار مساحت دارد که در بالادست آن دریاچه بسیار زیبا با مساحت 100 هکتار به نام نمک قرار دارد.

این تالاب از دو بخش تشکیل شده که قسمت غربی آن تا حدودی عمیق است و عمق آن در بیشتر نقاط یک تا 1.5 متر و حداکثر سه متر است و آب آن نیز از طریق رودخانه اترک تأمین می‎شود و قسمت شرقی آن نیز پوشیده از نیزار است که از بخش غربی جدا می‎شود.

در مجموع این تالاب‎ها از نظر خاستگاه حیات وحش و حوزه گیاهان آبزی دارای اهمیت و زیستگاه مناسب برای پرندگان، آبزیان، دوزیستان، خزندگان، صدف‎ها و پستانداران است.

 

تالاب گمیشان

یکی از تالاب‎های مورد علاقه پرندگان مهاجر تالاب گمیشان است که به عنوان یک ذخیره‎گاه ژنتیکی باارزش یاد می‎شود.

این تالاب در 60 کیلومتری شمال غرب گرگان بعد از گرگان، بندرترکمن و گمیشان قرار دارد.

در ضمن این را هم بدانید که به طور معمول در تالاب گمیشان 100 نوع پرنده نادر را می‎توانید تماشا کنید.

همچنین این تالاب به عنوان یک منطقه تفریحی است تالاب گمیشان در غرب دشت ترکمن، حاشیه شرقی دریای خزر، واقع شده است، مساحت آن درحدود 30 هزار هکتار برآورد شده است.

از قدمت این تالاب اطلاعاتی دقیقی در دسترس نیست اما با توجه به این که سطح آب دریای خزر در زمان سلطنت سومین شاه خوارزم به قدری پایین بود که از تالاب انزلی چیزی جز بستری، بیش به جا نمانده بود و با توجه به زمان سلطنت «استرکه» بین سال‎های 125 تا 155 قمری در زمان فرار «سلطان محمد خوارزم شاه» به جزیره آبسکون در سال 716 قمری می‎توان نتیجه گرفت که از آن سال‎ها به بعد با افزایش آب دریا در این منطقه تالاب ایجاد شده است تالاب گمیشان علاوه بر ارزش‎های اکولوژیکی، تفریحی و اقلیمی و آموزشی که دارد در حفظ مناسبات اقتصادی و اجتماعی منطقه نیز اهمیت به سزایی دارد.

در ضمن با توجه به فقدان ارزش کشاورزی اراضی این منطقه، تالاب گمیشان یکی از منابع تامین مالی اهالی محسوب می‎شود از ویژگی‎های منحصر به فردی که تالاب گمیشان دارد اکوسیستم کم نظیر آن است که در آن می‎توان از انواع ماهیان، سخت‎پوستان، نرم‎تنان، دوزیستان، خزندگان و پرندگان نام برد.

همچنان پایگاه پاییزی و زمستانی برخی از پرندگان در حال انقراض و نادر جهان است.

انتهای پیام/2307/ق40

- See more at: http://farsnews.com/newstext.php?nn=13921207001485#sthash.CiePng3s.dpuf

منبع : خبرگزاری فارس