جولان چهار بحران زیست محیطی در ایران

جولان چهار بحران زیست محیطی در ایران

» سرویس: استان ها - مرکزی

کد خبر: 94090200958

دوشنبه ۲ آذر ۱۳۹۴ - ۱۰:۱۵

یک کارشناس ارشد حقوق محیط زیست به بیان چهار بحران زیست‌محیطی در ایران پرداخت.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)- منطقه مرکزی- "سیدعلی دعایی‌لنگرودی" در دومین جلسه آموزش مفاهیم محیط زیستی که در هنرستان دخترانه زینب کبری(س) ساوه برگزار شد، افزود: خشک شدن دریاچه ارومیه، افزایش ریزگردها، خشک شدن تالاب‌ها و نابودی جنگل‌ها چهار بحران زیست‌محیطی کشورمان هستند.

وی کم‌آبی و خشکسالی را علت اصلی و محوری بوجود آمدن این بحران‌های زیست‌محیطی دانست و بیان کرد: استفاده بی‌رویه از منابع آبی در کشورمان و بروز پدیده خشکسالی این بحران‌ها را بوجود آورده است.

این کارشناس محیط زیست در ادامه طبیعت در فرهنگ اسلامی را گهواره و زمینه‌ساز پرورش و کمال انسان دانست و افزود: اساس آفرینش بر نظام حکمت الهی استوار است که ابر و باد و مه و خورشید و.... در کارند تا آدمی در پرتو آن‌ها از مادیت به معنویت برسد.

وی با تاکید بر لزوم حفاظت از منابع طبیعی و محیط زیست که ثروت و سرمایه ملی است، اظهار کرد: یکی از منابع طبیعی مهم و حیاتی برای انسان، آب است و عناصر دیگر، درختان و جنگل‌ها هستند که موجب لطافت هوا، حفظ خاک و گردش آب در طبیعت می‌شوند.

لنگرودی در ادامه به بیان ارزش حیات وحش و نقش آن در زندگی انسان‌ها پرداخت و افزود: ارزش حیات وحش باید از جنبه‌های‌ بوم‌شناسی و زیست‌شناسی، اقتصادی، تفریحی و زیبایی‌شناختی، علمی، فلسفی، آموزشی و پژوهشی، اجتماعی و فرهنگی، شاخص سلامت محیط و اخلاقی مورد بررسی قرار بگیرد.

به گزارش ایسنا، در ادامه یک کارشناس ارشد مدیریت شهری با اشاره به لزوم شناسایی و مدیریت پسماندها و با تاکید بر لزوم مدیریت بانوان در منزل، خواستار اصلاح الگوی مصرف و کاهش تولید پسماند و اجرای طرح تفکیک از مبدا و سلامت زمین و انسان شد.

"رضا یزدی" با اشاره به راهبردهای پنجگانه اظهار کرد: اجتناب از خرید، به اندازه خرید کردن، استفاده مجدد، بازیافت و مدیریت در صنایع از جمله راهبردهاست.

وی به نقش مهم مشارکت مردم و بخصوص فرهنگیان و دانش‌آموزان در حفظ محیط زیست پرداخت و مردم را بزرگترین سرمایه‌های اجتماعی هر مملکت دانست که با همکاری بخش حاکمیتی و دولتی می‌توانند کشور را از بحران‌های محیط زیستی نجات دهند.

در ادامه، این جلسه آموزگاران با انواع پسماندها، روش مدیریت صحیح آنها بویژه پسماندهای عادی خانگی (تر و خشک) و بخش پسماندهای خطرناک خانگی بیشتر آشنا شدند.

در این جلسه، که نزدیک به 200 نفر از بانوان معلم ساوجی در آن حضور داشتند، در قالب یک نوآوری محیط زیستی از شرکت‌کنندگان با دمنوش چای کوهی و آویشن بجای چای معمولی پذیرایی شد.

منبع : خبرگزاری دانشجویان ایران  ایسنا

رییس سازمان جنگل‌ها به ایسنا خبر داد

زراعت 270 هزار هکتاری چوب در کشور

» سرویس: اقتصادی - کشاورزی و دامپروری

کد خبر: 94090200865

دوشنبه ۲ آذر ۱۳۹۴ - ۰۸:۵۶

رییس سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری اعلام کرد: در حال حاضر رقم 270 هزار هکتار از اراضی کشور تحت زراعت چوب قرار دارد.

خداکرم جلالی - معاون وزیر جهاد کشاورزی - در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، با بیان این که علاوه بر تولید داخل، نیاز به چوب از طریق واردات نیز تامین می‌شود،‌ اظهار کرد: البته بخشی از نیازها را باید از خارج وارد کنیم که بر اساس اعلام آمادگی برخی کشورها مخصوصا روسیه که جنگل‌های خوبی دارد، روی واردات چوب از این کشور حساب می‌کنیم.

وی درباره عدم استقبال بخش خصوصی از زراعت چوب به علت دیر بازده بودن و کمک دولت برای توسعه زراعت، گفت: ورود دولت به این حوزه، کار صحیحی نیست و باید انگیزه لازم را برای مردم ایجاد کرد تا خودشان این کار را انجام دهند.

معاون وزیر جهاد کشاورزی ادامه داد: از آنجا که سود زراعت چوب نسبت به سایر محصولات بالاتر است، انگیزه لازم هم برای کسانی که در این زمینه‌ سرمایه گذاری می کنند، وجود دارد. همچنین کسانی که نیاز به این تولیدات دارند مساعده‌های لازم را به کسانی که زراعت چوب می‌کنند می پردازند و اینگونه به نوعی مشکل دیر بازده بودن حل می شود.

جلالی با اشاره به اینکه توسعه صحیح این نوع زراعت می‌تواند در جلوگیری از برداشت غیر قانونی چوب و تخریب پوشش گیاهی مفید باشد، اظهار کرد: در استان های شمالی که دیگر نیازی به آبیاری ندارند، خصوصا در استان گیلان، بیشتر شاهد زراعت چوب هستیم و سالانه 800 هزار متر مکعب چوب از محل زراعت در استان تولید می‌شود و فکر می‌کنیم در جاهایی که آب وجود داشته باشد با توجه به بازار خوبی که چوب دارد، می‌توان زراعت چوب را گسترش داد.

رییس سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری خاطر نشان کرد: در سال گذشته کشفیات چوب قاچاق 2371 متر مکعب بود که این عدد در هفت ماهه اول امسال به 1700 متر مکعب رسیده است.

انتهای پیام

منبع : خبرگزاری دانشجویان ایران  ایسنا

سازمان حفظ نباتات اعلام کرد

طغیان آفت در باغ‌های گردو و تحمیل خسارت به باغداران

» سرویس: اقتصادی - کشاورزی و دامپروری

کد خبر: 94090201511

دوشنبه ۲ آذر ۱۳۹۴ - ۱۷:۱۹

مدیرکل دفتر پیش‌آگاهی و کنترل عوامل خسارت‌زای سازمان حفظ نباتات کشور با اشاره به روند گسترش آفت کرم خراط در سطح باغات کشور گفت: مبارزه با این آفت برای جلوگیری از خسارت در باغ های کشور و به ویژه آذربایجان شرقی نیازمند همکاری همه کشاورزان است.

به گزارش خبرنگار ایسنا در آذربایجان‌شرقی، کرامت الله اکبرپور در همایش تخصصی مبارزه با کرم خراط و روش های کنترل تلفیقی آفت در شهرستان عجب شیر، اظهار کرد: کرم خراط از مهم ترین آفات چوبخوار در کشور است که بیشتر به درختان گردو خسارت وارد می کند و در درختانی مانند سیب، به و گلابی نیز خساراتی به بار می آورد.

وی یادآور شد: این آفت چوبخوار در تمامی باغ های گردوی کشور در حال گسترش است؛ به طوری که در استان کرمان و خراسان جنوبی به مرحله طغیان رسیده و در مقام مقایسه، خسارت آفت در باغات آذربایجان‌شرقی و غربی پایین تر از استان‌های مذکور است.

مدیرکل دفتر پیش‌آگاهی و کنترل عوامل خسارت‌زای سازمان حفظ نباتات کشور اظهار کرد: کرم خراط آفتی است که هیچ کشاورزی به تنهایی نمی تواند با آن مقابله کند و برای مقابله با آن در یک منطقه همه باغداران باید کمک کنند.

اکبرپور با اشاره به اینکه وجود این آفت در ایران سابقه زیادی دارد، ادامه داد: خشکسالی و تغییرات اقلیمی چند سال گذشته، سبب گسترش و طغیان این آفت شده است.

وی درباره برنامه سازمان حفظ نباتات کشور برای مقابله با آفت کرم خراط گفت: در صورت همکاری کشاورزان و تشکل کشاورزی با صرف پنج میلیون ریال در هر هکتار می توان در یک دوره سه ساله از طریق ایجاد اختلال در تولید مثل کرم خراط با نصب فرمون‌های سیمی یا رشته ای مختص این آفت در درختان گردو به تعداد 350 عدد در هکتار این حشره را کنترل کرد.

گفتنی است ایران با تولید سالانه بیش از 170 هزار تن گردو از 20 میلیون درخت موجود، چهارمین کشور تولید کننده این محصول بوده ولی در صادرات آن در جایگاه 22 دنیا قرار دارد.

خسارت 6000 هکتار از باغات گردو در آذربایجان شرقی

محمود کیا - مدیر حفظ نباتات سازمان جهادکشاورزی آذربایجان شرقی - نیز در این همایش گفت: موفق ترین روش مبارزه با آفت کرم خراط، اخلال در جفت گیری آن است.

وی افزود: تحقیقات نشان می دهد بهترین روش مقابله غیرشیمیایی با آفت کرم خراط، اخلال در جفت گیری جنس نر و ماده آن است.

وی اضافه کرد: این روش بهترین روش غیر شیمیایی مقابله با این آفت است که هیچ خطری برای محیط زیست ندارد و آسیبی هم به حشرات مفید دیگر مانند زنبورهای عسل وارد نمی کند.

کیا گفت: از جمله عوامل تکثیر کرم خراط در منطقه از بین رفتن دشمنان طبیعی آن مانند دارکوب است که جمعیت این پرنده با گذشت زمان، روز به روز در باغات کمتر می شود.

مدیر حفظ نباتات سازمان جهادکشاورزی استان افزود: آبیاری و تغذیه درختان گردو با کود حیوانی و هرس بموقع بهترین راه پیشگیری از این آفت می باشد.

کیا ادامه داد: اجرای روش‌های تلفیقی مانند سیم مفتولی ، فرمون‌های جنسی و خمیر سمی مهمترین راهکارهای مبارزه با آفت کرم خراط در باغات گردوی استان است.

وی افزود: هم اکنون حدود شش هزار هکتار از باغات گردوی استان با درصدهای مختلف به این آفت دچار خسارت شده اند.

مدیر حفظ نباتات سازمان جهادکشاورزی استان گفت: بخش باغبانی از نظر اقتصادی و اهمیت محصولات باغی در توسعه کشور و درآمد باغداران از جایگاه ویژه ای برخوردار است، لذا باید در احداث باغات تناسب محصول با اقلیم و موقعیت جغرافیایی منطقه مورد توجه خاص قرار گیرد.

اجرای طرح مبارزه با آفت کرم خراط در بیش از 1290 هکتار باغات گردوی عجب‌شیر

همچنین مدیر جهاد کشاورزی شهرستان عجب شیر از اجرای طرح مبارزه با آفت کرم خراط در بیش از هزار و 290 هکتار باغات گردوی این شهرستان خبر داد.

فرامرز افشانی در همایش تخصصی مبارزه با کرم خراط و روش های کنترل تلفیقی آفت در شهرستان عجب شیر هدف از این همایش را آشنایی کشاورزان با تنش های آبی، تغذیه باغات و معرفی آفت و نحوه مبارزه با کرم خراط اعلام کرد.

وی با اشاره به اقدام های این اداره در خصوص جلوگیری از گسترش کرم خراط در باغ های این شهرستان، افزود: در زمینه وجود این آفت اطلاعیه هایی در اختیار دهیاری ها، شوراها و کشاورزان قرار داده شده و کلاس های آموزشی برای توجیه کشاورزان و باغداران در خصوص آشنایی و مبارزه با این آفت برگزار شده است.

افشانی با اشاره به خسارت آفت پروانه فری یا کرم خراط در سال‌های گذشته به باغداران این شهرستان، یادآور شد: این آفت دارای پلی فاژ یا چند میزبانه است گونه های مختلفی است که بیشترین آسیب را به درختان گردو و سیب وارد می کند.

مدیر جهاد کشاورزی شهرستان عجب شیر اظهار کرد: عملیات مبارزه بیولوژیک به روش اخلال در جفت یابی پروانه نر و ماده آفت در سطح باغات منطقه انجام خواهد شد.

افشانی ادامه داد: این طرح با همکاری مدیریت جهاد کشاورزی و باغداران عجب شیر در راستای مبارزه با کرم خراط درختان میوه در بیش از چهار هزار و 500 هکتار از باغات این شهرستان که هزار و 290 هکتار آن به باغ گردو اختصاص دارد، اجرا می شود.

گفتنی است، شهرستان عجب شیر دارای حدود 30 هزار هکتار اراضی کشاورزی بوده که از این میزان حدود پنج هزار هکتار به باغات اختصاص دارد.

انتهای پیام

منبع : خبرگزاری دانشجویان ایران  ایسنا

شهریاری، آموزگار دلباخته «ریاضیات» و «عدالت»

یادی از «شهریار اعداد و دل‌ها» در هشتاد و نهمین زادروز

» سرویس: علمی و فناوری - علم و فناوری ایران

کد خبر: 94080904605

دوشنبه ۲ آذر ۱۳۹۴ - ۱۵:۱۵

« از سرنوشتم و راهی که انتخاب کرده‌ام، راضی هستم و اگر اکنون کسی از من بپرسد، چه کاره‌ای و در زندگی خود چه کرده‌ای، پاسخ می‌دهم: معلم بودم و معلمی کرده‌ام؛ اگر کنجکاوی بیشتری نشان دهد، می‌گویم عدالت‌خواهی و ریاضیات را دوست دارم و به هردوی آنها عشق می‌ورزم.» زنده یاد استاد پرویز شهریاری

به گزارش خبرنگار علمی ایسنا، 89 سال پیش در چنین روزی در خانواده ای فقیر در محله دولت خانه کرمان، کودکی به دنیا آمد که با گذر از سالهای سخت کودکی و جوانی از طلایه‌داران عرصه فرهنگ و ترویج علم و آموزش در کشور شد اما دغدغه عدالت خواهی و رفع نابرابری‌ها را هم چون عشق عمیقش به ریاضیات و آموزش و تعالی علمی فرزندان این سرزمین دمی فراموش نکرد.

پرویز شهریاری در دوم آذرماه 1305 در خانواده ای زرتشتی دیده به جهان گشود. پدرش، شهریار، دهقان بی زمینی بود که روی زمین های اربابی کار و با فقر و نداری دست و پنجه نرم می‌کرد اما در برخوردی با ارباب همین کار سخت و دستمزد اندک آن را هم از دست داد و مسوولیت خانواده و تأمین هزینه های زندگی وی را به کارخانه ریسندگی کشاند. پرونده زندگی شهریار اما کمی بعد با مرگ نابهنگام او برای همیشه بسته شد تا شهریاری در 12 سالگی طعم تلخ یتیمی را هم بچشد.

پرویز شهریاری که غم مرگ پدر را هیچ گاه فراموش نکرد می‌گفت «کار یکنواخت و دل‌آزار کارخانه جای فعالیت کشاورزی و کار با بیل و داس را گرفت و هوای خفه و پر گرد و غبار سالن ریسندگی جانشین بوی علف و گندمزار روستا شد و همین پدرم را کشت. در ۴۶ سالگی و در یکی از روزهای سرد زمستان ۱۳۱۷.»

با مرگ پدر، تمام مسوولیت زندگی بر دوش گلستان خانوم افتاد. مادر برای آنکه چرخ زندگی بگردد در کارخانه نخ ریسی مشغول به کار شد. او به کارگاه یک تاجر پشم و پنبه می‌رفت و همراه با زنان دردمند دیگر باصطلاح آن روز پنبه‌ها را جیقو می‌کرد. جیقو کردن به معنای جدا کردن پنبه‌ها از هسته‌های درونی آن بود که با دست انجام می‌گرفت و به دلیل خاردار بودن هسته‌ها انگشتان کارگران زن را می‌شکست.

پرویز شهریاری در این باره می‌گوید: «انگشتان مادرم همیشه خون‌آلود بود. زن‌ها در کارگاه اغلب با هم با صدای بلند می‌خواندند: «کارها نیکو شود اما به صبر/ پنبه‌ها جیقو شود اما به جبر»

استاد پرویز شهریاری، چهره ماندگار ریاضی کشور

پرویز برای اینکه مقداری از هزینه های زندگی را تأمین کند همراه خواهر بزرگتر و برادر کوچکترش هرمز هم زمان با تحصیل به کارگری، گاوچرانی و خرمن کوبی پرداخت با وجود همه این کار‌ها حتی حداقل غذای روزانه این خانواده پنج نفره هم که جز برادر چهارساله پرویز همه کار می کردند فراهم نمی‌شد.

وی درباره شرایط آن روزها می‌گوید: «اگر پولی هم بود - که نبود- نان پیدا نمی‌شد و ما اغلب شکم خود را با چغندر پخته یا هویج نپخته از آن هویج‌های بزرگی که با وجود رنگ بنفش نزدیک به سیاه خود در کرمان با نام نوعی‌شان زردک خوانده می‌شوند، پُر می‌کردیم.

شهریاری با وجود همه سختی ها و رنج‌های کودکی، خود را وامدار مادرش می‌دانست: « این واقعیت را که همه ما توانستیم به تحصیل خود ادامه دهیم، مدیون روشن بینی و فداکاری مادرمان هستیم. بارها تاجرهایی از کرمان و بم برای دکان-شاگردی و خانه-شاگردی به سراغ من آمدند؛ من هم در دل ناراضی نبودم چرا که دست کم امیدی برای تغذیه بهتر بود ولی مادرم مقاومت کرد. او می گفت: '' تا جایی که لازم است جان می کنم ولی اجازه نمی دهم بچه هایم درسشان را رها کنند.''... ».

پرویز دوران ابتدایی را در دبستان کاویانی و دوره دبیرستان را تا سال سوم (دوره اول) در دبیرستان ایرانشهر کرمان گذراند و وارد دانشسرای مقدماتی کرمان شد تا هم کمک خرجی ماهی ۸۰ ریال شاگردان دانشسرا را دریافت کند و هم از امکان آموزگاری و داشتن شغلی معین که پس از دو سال تحصیل در دانشسرا ممکن می‌شد، برخوردار شود: «در آن زمان دو گروه به دانشسرای مقدماتی می‌رفتند. آن‌هایی که دل به کمک خرج و کار بعد از تحصیل بسته بودند و آن‌ها که قدرت تحمل درس‌های دبیرستانی را نداشتند. من از گروه اول بودم.»

وی در خرداد ۱۳۲۳ دوره دانشسرای مقدماتی را هم به پایان برد اما از آنجا که شاگرد اول و دوم‌ها می‌توانستند به دانشگاه بروند به جای آموزگاری برای ادامه تحصیل به تهران آمد.

آن زمان سه کلاس مقدماتی در محل دانشسرای عالی در نزدیکی میدان بهارستان تهران برای آن‌ها تشکیل شده بود؛ ادبی، طبیعی و ریاضی. پرویز شهریاری نخست به واسطه علاقه وافری که به ادبیات داشت وارد کلاس ادبی شد اما یک ماه بعد کلاس خود را عوض کرد. دلیل این تصمیم شلوغی کلاس ادبی بود که چیزی حدود 300 دانش‌آموز حضور داشتند و تنها شش نفر از آن ها به دانشگاه را می یافتند.

بدین ترتیب هرچند علاقه نخستش ادبیات و تاریخ بود اما سرنوشت او را به کلاس ریاضی فرستاد، کلاسی که کمتر از 10 دانش‌آموز داشت. با پایان کلاس مقدماتی که نقش سال آخر دبیرستان را داشت می‌خواست به دانشکده فنی دانشگاه تهران برود اما آن زمان بود که اطلاع یافت تنها می‌تواند به یکی از دو دانشکده علوم یا ادبیات - آن هم برای دبیری - برود و حق ورود به دانشکده دیگری را ندارد. اینچنین بود که رشته ریاضی دانشکده علوم را انتخاب کرد.

کلاسی که در مجموع تنها ۱۳ نفر از دیپلمه‌ها در آن ثبت نام کرده بودند و کلاس‌ها هم با همین تعداد تشکیل شد. مشکلات زندگی پرویز از جمله فقر مالی و دردسرهای ناشی از مبارزات سیاسی که همزمان با ورود وی به دانشگاه از سال 1324 و با پیوستن او به حزب توده که با داعیه دفاع از محرومان، جوانان بسیاری را فریفته بود آغاز شده بود باعث شد دوره تحصیل او در دانشگاه که قاعدتاً باید سه سال به طول می‌انجامید، طولانی‌تر شود و او سرانجام در خرداد ۱۳۳۲ لیسانس ریاضی خود را گرفت.

وی که همزمان با تحصیل در دبستان کاخ واقع در میدان رشدیه و کلاس‌های شبانه تدریس می کرد فروردین ماه 1328 در پی موج دستگیری هایی که پس از ماجرای مشکوک سوء قصد به جان شاه در بهمن 1327 آغاز شده بود مدت سه ماه به زندان افتاد و از حضور در امتحانات نهایی بازماند. شهریاری که نخستین کتابش را در سال 1327 منتشر کرده بود در نخستین دوران زندانی بودن خود، زبان روسی را که یکی از مهم‌ترین زبان‌های علمی روزگار بود به طور کامل فراگرفت و از آن پس ترجمه ده‌ها کتاب ارزشمند از این زبان نیز به مجموعه فعالیت‌های علمی و پژوهشی‌اش افزوده شد.

استاد پرویز شهریاری

شهریاری جوان بار دیگر در سال ۱۳۲۹ روانه زندان شد و در همان زندان، یک مجموعه کتاب درسی ریاضی دوره اول دبیرستان را تالیف کرد و نخستین اثر ترجمه‌ خود را که یادگار دوران زندان بود در سال ۱۳۳۱ با عنوان «تاریخ حساب رنه تاتون» منتشر کرد. وی از‌ همان سال، تحصیلات خود در دانشکده‌ علوم را ادامه داد و در کنار آن تا ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۳ سردبیری هفته‌نامه «وهومن» را برعهده گرفت.

شهریاری، سرانجام در خرداد ماه سال ۱۳۳۲ لیسانس ریاضی دانشکده‌ علوم و لیسانس دانشسرای عالی را دریافت کرد و با حکم آموزش و پرورش تا خرداد ماه ۱۳۳۳ به تدریس در دبیرستان‌های شیراز پرداخت. او در تابستان سال ۱۳۳۴ ازدواج کرد که ثمره‌ این ازدواج پنج فرزند بود که تمامی آن‌ها جز فرزند دومشان مرجان که در هشت سالگی در اثر تصادف فوت کرد، به مدارج عالی علمی و تحصیلی دست یافته‌اند. فرزند دوم که پرویز شهریاری به احترام پدرش، نام او را شهریار گذاشت دکتری ریاضیات دارد، فرزند سوم مژده دانش‌آموخته کارگردانی سینما و علوم اجتماعی است، شروین کامپیو‌تر خوانده و توکا فرزند آخر نیز مدارج تحصیلی را در رشته زیست‌شناسی طی کرده است.

شهریاری تا آذرماه ۱۳۳۵ زندگی مخفیانه داشت و در آن مدت با نام مستعار در یک دبیرستان و آموزشگاه شبانه تدریس می‌کرد تا اینکه دستگیر شد و مدت ۴۰ روز همراه با زن و فرزندش در خانه‌ای در تهران تحت بازداشت قرار گرفت و پس از آن به زندان پادگان قصر و سپس به قزل قلعه منتقل شد. او در فروردین ماه ۱۳۳۷ با قید کفایت آزاد شد و از مهرماه سال ۱۳۳۸ به صورت حق‌التدریسی در دبیرستان‌های مختلف تهران به آموزش دانش‌آموزان همت گماشت.

راه‌اندازی نخستین کلاس کنکور در ایران، گروه فرهنگی خوارزمی، تاسیس دبیرستان پسرانه و انتشارات خوارزمی، تاسیس دبیرستان دخترانه مرجان، تدریس در دانشکده‌ فنی دانشگاه تهران و دانش‌سرای عالی از جمله اقدامات استاد تا سال 1342 بود.

وی از سال 1342 تا 1349 در کنار فعالیت‌های وسیع آموزشی خود 90 شماره از مجله‌ «سخن علمی و فنی» را منتشر کرد.

استاد شهریاری، هم‌چنین از سال 1346 تا 1354 سرپرست دفتر ترویج علوم وزارت آموزش عالی بود و در آن مدت، نشریه‌ای به نام مسائل دانشگاهی برای استفاده‌ استادان دانشگاه‌ها منتشر می‌کرد. وی در فاصله‌ سال‌های 1350 تا آذرماه 1354 گروه فرهنگی مرجان، انتشارات توکا و مدرسه‌ عالی علوم اراک را پایه‌گذاری کرد.

شهریاری، خود تا سال 1356 در این مدرسه‌ عالی که با کمک دکتر عبدالکریم قریب و دکتر حسین گل‌گلاب راه‌اندازی کرده بود، تدریس کرد. استاد هم‌چنین از سال 1354 تا 1362 مسوولیت نشریه‌های جانبی دانشگاه آزاد و از سال 1356 تا اسفند 1371، انتشار 70 شماره از مجله «آشتی با ریاضیات» و «آشنایی با ریاضیات» و هفت شماره از نشریه‌ «آشنایی با دانش» را برعهده داشت.

سردبیری نشریه‌ «چیستا» از جمله‌ دیگر فعالیت‌های علمی و فرهنگی استاد است که از شهریور ماه 1360 تا زمان فوت او تداوم داشته است. علاوه بر این وی از سال 1379 تا مهر ماه 1380، 17 شماره از ماهنامه‌ «دانش و مردم» را منتشر کرد.

استاد پرویز شهریاری، چهره ماندگار ریاضی کشور

استاد شهریاری که در پی انحلال حزب توده در سال 1362 هم چند ماهی در زندان بود در بیست و ششمین کنفرانس ریاضی کشور که فروردین ماه 1374 در کرمان برگزار شد به پاس یک عمر تلاش علمی و آموزشی به عنوان پیشکسوت ریاضی تجلیل شد. در سال‌های 1376 و 1378 نیز در نخستین کنفرانس آموزشی ریاضی در اصفهان و سومین گردهمایی شکوفه‌های ریاضی در دانشکده علوم ریاضی دانشگاه شهید بهشتی از وی تقدیر شد.

در سال 1379 به مناسبت سال جهانی ریاضیات (سال 2000) در مراکز مختلف به عنوان پیشکسوت از استاد شهریاری تجلیل شد و در اردیبهشت ماه 81 در مراسمی ویژه با حضور وزیر وقت علوم، تحقیقات و فن‌آوری، دکتری افتخاری ریاضی دانشگاه کرمان به استاد اعطا شد.

استاد پرویز شهریاری همچنین در آبان ماه 1384 در پنجمین همایش «چهره‌های ماندگار» به عنوان چهره ماندگار آموزش ریاضیات ایران تقدیر شد.

از این استاد بزرگ بالغ بر 60 عنوان کتاب درسی ریاضیات - از جمله دوره کتاب‌های درسی ریاضی سه سال اول دبیرستان نظام قدیم، دوره کامل ریاضیات دبیرستانی و کتاب‌های مسائل مربوط به آن و جبر سال سوم رشته‌ ریاضی فیزیک و سه جلد کتاب آنالیز ریاضی - بیش از 97 کتاب کمک درسی - به صورت ترجمه و تالیف - حدود 20 کتاب در زمینه‌های مختلف تاریخ، فلسفه، کاربرد و آموزش ریاضیات و 9 جلد کتاب سرگرمی در ریاضیات به دانش‌آموزان و دانش‌پژوهان ریاضی کشور ارائه شده است.

استاد شهریاری علاوه بر این آثار، حدود 14 عنوان کتاب دیگر در زمینه‌های مختلف تالیف یا ترجمه کرده‌ که در این ارتباط می‌توان به کتاب‌های دانشمندان و هنرمندان، خانه‌ اهریمن، دانش و شبه دانش، دو درس کوتاه درباره‌ دیرین‌شناسی، قطاری که در بعد چهارم گم شد و نظریه‌ نسبیت در مساله‌ها و تمرین‌ها اشاره کرد.

استاد پرویز شهریاری، چهره ماندگار ریاضی کشور بامداد جمعه، 22 اردیبهشت ‌ماه 91 در بیمارستان‌ جم تهران بر اثر سکته قلبی چشم از جهان فروبست. پیکر استاد، عصر همان روز در آرامگاه زرتشتیان تهران در قصر فیروزه به خاک سپرده شد.

انتهای پیام

منبع : خبرگزاری دانشجویان ایران  ایسنا

غده سرطانی سدگتوند باید خشک شود

یک پژوهشگر:

غده سرطانی سدگتوند باید خشک شود

» سرویس: استان ها - خوزستان

کد خبر: 94090201331

دوشنبه ۲ آذر ۱۳۹۴ - ۱۴:۴۳

یک استاد دانشگاه گفت: عوارض زیست­‌محیطی انتقال نمک سد گتوند به اطراف سد خطرناک است و باید این غده سرطانی را خشک کنیم و این سد از وضعیت فعلی خارج شود.

دکتر حسین آخانی‌سنجانی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)منطقه خوزستان، درباره مشکل سد گتوند و راهکارهای علاج‌بخشی آن، اظهارکرد: در کارگروه علاج‌یابی سدگتوند به اندازه کافی از متخصصان محیط‌ زیست استفاده نشده است.

وی افزود: باید راهکاری پیدا شود که آب­‌های شور موجود در مخزن سد تخلیه شود که به اعتقاد من بهترین راه‌حل بازشدن دریچه­‌های سد در فصولی که کشاورزی انجام نمی­‌شود، به‌ویژه در زمستان است که طی چند مرحله آب‌شور تخلیه شود. البته با انجام شست‌وشو مشکل حل می‌شود تا با تخلیه آب شور رودخانه کارون به حالت اولیه خود بازگردد.

عضو هیأت‌علمی دانشکده زیست‌شناسی دانشگاه تهران تصریح کرد: باید این کار زمانی انجام شود که از آب استفاده خاصی نشود و از سوی دیگر این آب‌شور مستقیم به دریا تخلیه شود؛ البته این راهکار هم عوارضی دارد و این نگرانی وجود دارد که اگر این آب‌شور رها شود، بخش قابل توجهی از تنوع زیستی آبزیان آسیب ببیند؛ این یک پیشنهاد است و نیاز به بررسی بیشتری دارد.

آخانی در خصوص راهکار پیشنهادی انتقال شورآبه سدگتوند به نزدیکی سد، گفت: بر اساس این راهکار قرار است نمک موجود به زمین­‌های اطراف منتقل شود؛ کارگروه علاج­یابی سد گتوند معتقد است که بخش عمده نمک موجود در تپه­‌های نمکی حل شده و اگر تمام نمک­ حل شود و آن را به مکانی دیگر در اطراف سدگتوند منتقل کنند دیگری لزومی برای تخریب سد وجود ندارد.

وی در پاسخ به این­که آیا ایجاد حوضچه­‌های نمک خطرساز نیست، بیان کرد: به‌طور قطع خطرساز است. عوارض زیست‌محیطی تخلیه این حجم نمک در مکانی دیگر غیر‌قابل پیش‌بینی است؛ انتقادی که به کارگروه علاج­‌یابی سدگتوند وارد می­‌شود این است که در این تیم به اندازه کافی از متخصصان محیط‌ زیست استفاده نشده است.­

این پژوهشگر برجسته محیط زیست­ با اشاره به اثرات مخرب کاهش میزان آب­‌های رودخانه­‌ها و تالاب­‌های خوزستان بر محیط‌زیست، عنوان کرد: در تالاب شادگان به‌دلیل کاهش آب، بسیاری از گونه­‌های آبزی از بین رفته‌اند. علاوه بر آن از بین رفتن پوشش گیاهی بر اثر شوری آب خطرات بسیاری به دنبال دارد که بروز پدیده ریزگردها یکی از تبعات آن است.

انتهای پیام

منبع : خبرگزاری دانشجویان ایران  ایسنا